Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα EMOTIONS/THOUGHTS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα EMOTIONS/THOUGHTS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
3.5.17 12 σχόλια

6.10.16 20 σχόλια
1.6.16 18 σχόλια

Όλα τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων. Φυλακισμένα μοναδικά όμορφα σε ένα νησί. Το δικό μου νησί. Θυμάμαι να φτάνουμε συνήθως κάποιο μεσημέρι του Ιούνη, του κάθε Ιούνη, με το που έκλειναν τα σχολεία. Αυτό γινόταν από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου παιδί μέχρι που μπήκα στο Πανεπιστήμιο, οπότε έκτοτε οι επισκέψεις μου στο νησί δε γινόταν πια σε ετήσια βάση, αλλά ανά 3 με 4 χρόνια. Μέχρι το 2012 που βαφτίσαμε τη Δάειρα στον Άγιο, οπότε και επέστρεψα στην παλιά μου αγαπημένη συνήθεια. Να πηγαίνω δηλαδή μια φορά το χρόνο.
9.11.15 10 σχόλια

Πριν από δύο εβδομάδες περίπου, η Δάειρα μου χάρισε μία ζωγραφιά η οποία με συγκίνησε (την οποία και είχα δημοσιεύσει τότε στον προσωπικό μου λογαριασμό στο Instagram). Αρκετές ζωγραφιές της με συγκινούν για τις ευαισθησίες που κρύβουν ή για τα μηνύματα που φέρουν, όμως αυτή ήταν τόσο όμορφα διαφορετική. Ένα λιτό ιχνογράφημα που φέρει πάνω του πολύ συναίσθημα. Η ζωγραφιά απεικόνιζε ένα χαμογελαστό ανθρωπάκι να κρατάει μία κόκκινη καρδιά. Δίνοντάς μου την, μου είπε:
3.11.15 42 σχόλια

4:30 το πρωί. Ξυπνάω από κλάμα της Μελίβοιας. Σηκώνομαι, πηγαίνω στο παιδικό δωμάτιο, τη χαϊδεύω για λίγα λεπτά στην πλατούλα, ξανακοιμάται. Προφανώς κάποιο όνειρο της τάραξε τη νυχτερινή γαλήνη. Η Δάειρα είναι πάλι ξεσκέπαστη. Όπως κάθε βράδι. Την σκεπάζω και αυτή, τη φιλάω στο κεφαλάκι και επιστρέφω στο κρεβάτι μου. Στριφογυρίζω. Σκέψεις πολλές. Και η φωνή. Πάλι. Βουίζει στα αυτιά μου. Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Και να πω ότι είμαι ξεκούραστη; Σέρνομαι από την εξάντληση. Άλλωστε με 3 ώρες ύπνο δεν είσαι και χορτασμένη από δαύτον.
29.5.15 19 σχόλια

25.5.15 30 σχόλια

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται ή μήπως από τα μεσάνυχτα;
Σήμερα δεν είχα σκοπό να γράψω ανάρτηση και ούτε συνηθίζω να γράφω από το γραφείο, αλλά δε γίνεται να μην καταγράψω τη νομοτέλεια του σύμπαντος...
22.9.14 48 σχόλια

Λείπω τόσον καιρό, αλλά δεν ξέρω από που να αρχίσω, πώς να αρχίσω, τι να πρωτογράψω. Θα ξεκινήσω από το πιο βασικό. Μου λείψατε πολύ. ΠΟΛΥ όμως! Αυτό είναι το πιο έντονο συναίσθημα που νιώθω τις τελευταίες μέρες όταν σκέφτομαι το blog. Όταν σκέφτομαι την όμορφη παρέα που έχω
22.5.14 18 σχόλια

Ντρρρρρρρρρρρρριιιιιιιιιιιν (χτυπάει το
τηλέφωνο)
Εγώ (E): Ναι;
Αυτή (A): Ναι, γεια σας. Είστε η κυρία Κ.?
11.5.14 21 σχόλια

Κυριακή 11 Μαΐου 2014, ώρα 7:05 το πρωί. Μόλις έχω τελειώσει θηλασμό (για 3η φορά μέσα σε 5 ώρες), τα 3/4 της οικογένειας κοιμούνται και εγώ πίνω τον πρωινό καφέ μου (να μου ανοίξει το μάτι) και έχω βυθιστεί στις σκέψεις μου (πάλι). Από το πολύ το βύθισμα σε λίγο θα πιάσω πάτο. Και
23.4.14 18 σχόλια

Το (δικό μου) Πάσχα το έχω συνδυάσει με εξοχή, καθαρό αέρα (του βουνού ή της θάλασσας), πράσινο (σε όλες τις αποχρώσεις), αρνάκι στη σούβλα, τσουρέκια και κουλούρια της μαμάς (της δικής μου μαμάς), κόκκινα αυγά, πολλή βαβούρα στο σπίτι, ύπνο "με το κιλό", άφθονο κόκκινο
12.3.14 44 σχόλια

Τώρα που η δεύτερη εγκυμοσύνη μου πλησιάζει στο τέλος της (δύο μέρες μου έμειναν ακόμα) έχω ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία ο ενθουσιασμός που θα φέρω στον κόσμο την μπεμπούλα μου...που θα αντικρίσω επιτέλους το προσωπάκι της (το οποίο με δυσκολία προσπαθούσα να
7.3.14 48 σχόλια
17.12.13 12 σχόλια
![]() |
| Το κολάζ το έφτιαξα με φωτογραφίες από ΕΔΩ |
20.11.13 11 σχόλια
23.10.13 97 σχόλια
Ή μήπως και τα δύο; Και εξηγώ ευθύς αμέσως. Είναι ίσως η πρώτη φορά που γράφω ανάρτηση και ζητάω τη γνώμη/ συμβουλή σας, αλλά νομίζω ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, χρειάζεται οπωσδήποτε να πάρω κάποιες αποφάσεις και αισθάνομαι αρκετά μπερδεμένη. Το θέμα
18.10.13 29 σχόλια
26.7.13 17 σχόλια
Φέτος, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αισθάνομαι υπερβολικά κουρασμένη. Η επιστροφή στη δουλειά μετά από μία πολύμηνη άδεια εγκυμοσύνης/ μητρότητας σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν είχα καμία επί-μονίμου-βάσεως βοήθεια από παππουδογιαγιάδες, σε συνδυασμό με το γεγονός
22.5.13 14 σχόλια
Δύο αναρτήσεις πριν (δηλαδώ ΕΔΩ), αναφέρθηκα για πρώτη φορά στα
16.5.13 18 σχόλια
13.3.13 30 σχόλια
Σήμερα το πρωί ξύπνησα (πάλι) μέσα στον πανικό. Να προλάβω να μαζέψω την κουζίνα (που δεν πρόλαβα χθες), να βάλω πλυντήριο, να κάνω ένα (σκωτσέτζικο) ντουζάκι στα γρήγορα (μιας και άναψα τον θερμοσίφωνα last moment και έπρεπε να εκμεταλλευτώ το ελάχιστο ζεστό νερό που
15.2.13 20 σχόλια
Την προηγούμενη Κυριακή κάθισα στο ντιβάνι. Όχι του Ίρβιν Γιάλομ (αν και πολύ θα ήθελα να τον γνωρίσω από κοντά), αλλά της Κίρκης. Όχι, η Κίρκη δεν είναι ψυχολόγος/ψυχοθεραπεύτρια. Και όχι δεν πήγα με σκοπό να κάνω ψυχοθεραπεία (αν και πολύ θα ήθελα να βιώσω αυτή την εμπειρία). Και
5.2.13 44 σχόλια

ΠΡΟΣΟΧΗ! Τα παρακάτω αφορούν την προσωπική εμπειρία μίας μαμάς 18 μηνών (παρά 6 ημερών)! Οποιαδήποτε ομοιότητα με (άλλα) πρόσωπα και καταστάσεις είναι τελείως συμπτωματική. Με λίγα λόγια, μιλάω για την υποφαινόμενη και μόνο για αυτή. Δε δεσμεύομαι ως προς την
22.1.13 68 σχόλια
Πέρισυ, τέτοια ημέρα, έγραφα την πρώτη μου ανάρτηση με τίτλο "Thoughts & emotions: Καλωσορίσματα". Ήμουν μία μαμά σε άδεια εγκυμοσύνης-μητρότητας, κλεισμένη ως επί το πλείστον στο σπίτι και αφοσιωμένη 100% στην φροντίδα της τότε 5,5 μηνών κόρης μου.
8.1.13 21 σχόλια

Σήμερα το πρωί, σηκώνομαι άγρια χαράματα να κάνω πρωινό ζεστό ντουζάκι για να ξυπνήσω και να πάω στη δουλειά. Η γιαγιά Χιτίνα (η οποία είχε ξυπνήσει μόλις άκουσε το ξυπνητήρι μου - που εσκεμμένα έχω επιλέξει να είναι ήχος τζιτζικιών για να ξυπνάω ομαλά όταν και αν το ακούσω, την
11.12.12 21 σχόλια
Τα Χριστούγεννα είναι, θεωρώ, η πιο όμορφη εποχή του χρόνου. Ναι, είναι μία ολόκληρη εποχή, αφού τα γιορτάζουμε για μέρες πολλές. Οι προετοιμασίες ξεκινούν αρκετά νωρίτερα. Όλοι θέλουμε να στολίσουμε το σπίτι με κόκκινες και χρυσές κορδέλες και γιρλάντες, πολύχρωμα λαμπιόνια,
26.10.12 25 σχόλια

Ανοίγω παρένθεση (
Σήμερα είναι η 1η φορά που γιορτάζουμε την ονομαστική γιορτή της κόρης μου (Δάειρα - Δήμητρα)
και για αυτό έχω μεγάλη χαρά και συγκίνηση μαζί! Κάθε γιορτή της θα είναι μοναδική, το ξέρω, αλλά
4.10.12 12 σχόλια
9.9.12 21 σχόλια

Οι διακοπές τελείωσαν, ακόμη και για τους πιο αργοπορημένους σαν και εμάς που εξαντλήσαμε το καλοκαίρι εκτός σπιτιού. Τρεις μήνες εκτός ήταν αρκετοί για να μην μπορώ να φέρω το σπίτι στα ίσια του. Μία εβδομάδα μετά την επιστροφή μας υπάρχουν πράγματα που δεν έχουν τοποθετηθεί στη

Οι διακοπές τελείωσαν, ακόμη και για τους πιο αργοπορημένους σαν και εμάς που εξαντλήσαμε το καλοκαίρι εκτός σπιτιού. Τρεις μήνες εκτός ήταν αρκετοί για να μην μπορώ να φέρω το σπίτι στα ίσια του. Μία εβδομάδα μετά την επιστροφή μας υπάρχουν πράγματα που δεν έχουν τοποθετηθεί στη
29.5.12 8 σχόλια
Σε δύο μέρες υποδεχόμαστε το καλοκαίρι. Θεωρητικά μάλλον, αφού κλιματολογικά υπάρχει μία σύγχυση. Εκεί που ξεθαρρέψαμε και ξεστρώσαμε τα χαλιά, εκεί που αντικαταστήσαμε το πάπλωμα με τη λεπτή βαμβακερή κουβερτούλα, εκεί που βάλαμε στην καμφορά τα χειμωνιάτικα, εκεί που
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)





