26.6.15 8 σχόλια

Delicious healthy: Μηχανικός παγωτών... με εξειδίκευση στο σπιτικό σοκολατένιο frozen yogurt


Σήμερα θα "δανειστώ" έναν πρόσφατο διάλογο που είχα με την κόρη μου, για την κατηγορία 'Delicious healthy' αντί για την κατηγορία 'Ο δεκά-λογος της Δάειρας' που θα τον δημοσίευα ως συνήθως, γιατί έχω λόγο.

Ένα απόγευμα...

Δάειρα: Μαμά, γιατί πάω σχολείο; (σημ. στα προ-προνήπια πάει)
Μαμά: Για να περνάς όμορφα τις ώρες που λείπουμε από το σπίτι ο μπαμπάς και εγώ. Για να παίζεις με τις φίλες σου και για να μαθαίνεις όμορφα και χρήσιμα πράγματα.

Δάειρα: Μα γιατί να λείπετε από το σπίτι;
Μαμά: Γιατί δουλεύουμε, Δάειρα. Αν δεν πάει η μαμά στη δουλειά της πώς θα πάρει χρήματα για να αγοράζουμε τρόφιμα, ρούχα, παιχνίδια και να πηγαίνουμε βόλτες; Το ίδιο ισχύει και για τον μπαμπά.

Δάειρα: Μαμά; Τι δουλειά κάνεις;
Μαμά: Είμαι Μηχανικός Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής.

Δάειρα: Δηλαδή τι είναι αυτό;

(προσπαθώ να της εξηγήσω με απλά λόγια. Πώς να εξηγήσω όμως σε ένα 3,5χρονο+ όρους όπως ανάλυση, σχεδίαση, υλικό και λογισμικό, αλγόριθμοι, πληροφορική κλπ. Οπότε της το λέω όσο πιο απλά μπορώ χρησιμοποιώντας έννοιες που ξέρει).

Μαμά: Έχω σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο τους υπολογιστές και μπορώ να καταλάβω πώς φτιάχνονται και πώς λειτουργούν. Και μπορώ να φτιάχνω και προγράμματα για υπολογιστές. Κατάλαβες;
Δάειρα: Ναι, μαμά! Δηλαδή όταν φτιάχνεις πάρτι είσαι μηχανικός πάρτι και όταν φτιάχνεις παγωτό είσαι μηχανικός παγωτών. Κατάλαβα.

Ω, ναι φίλοι μου! Παγωτατζής του Πολυτεχνείου είμαι!!! Παγωτατζής με ανώτατες σπουδές. Παγωτατζής με Δίπλωμα και Μεταπτυχιακό… στις γαρνιτούρες.

Και επειδή από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια, θα σας πω πώς έχει η κατάσταση. Ένα βράδυ κάτι μέρες πριν από το συγκεκριμένο διάλογο περί επαγγέλματος της μαμάς (και απονομής από την κόρη μου -την πρύτανη- νέου διπλώματος επιστημονικής κατάρτισης στον τομέα της κατασκευής πάρτι και παγωτού) μου ζητάει παγωτό και μάλιστα σοκολατένιο. Επειδή αφενός μεν ήθελα να αποφύγω τα έτοιμα του ψυγείου, αφετέρου δε βαριόμουν να ντυθώ, να ντύσω παιδιά, να τα φορτώσω παραμάσχαλα, να πάρω αυτοκίνητο και να πάω να αγοράσω, είπα να φτιάξω.

24.6.15 9 σχόλια

Ο δεκά-λογος της Δάειρας: Το άρωμα της γοργόνας


[Η Δάειρα κατά τους παρακάτω διαλόγους είναι 3 χρονών και 8 μηνών]

#1
Είναι απόγευμα μετά το σχολείο. Την παραλαμβάνω από το σχολικό, μπαίνουμε σπίτι, κάνουμε το τελετουργικό (βγάζουμε παπούτσια, πλένουμε χεράκια, αλλάζουμε ρούχα) και αρχίζει...

Δάειρα: Μαμά; Θέλω να δω Frozen.

(Προκειμένου να την αποτρέψω να δει κινούμενα σχέδια)
Μαμά: Δεν ξέρω να το βάζω.
Δάειρα: Έλα προσπάθησε. Θα τα καταφέρεις!!!

(Σκέφτομαι ότι θα μου φάει τα αυτιά, άλλωστε έχω και δουλειές να κάνω, οπότε ενδίδω και της το βάζω…χωρίς να έχω τύψεις)
Δάειρα: Μπράβο μαμά! Τα κατάφερες!!!

Υπερπροσπάθεια έκανα να μην της το βάλω (να πω την αμαρτία μου)


#2
Ήμασταν στο αυτοκίνητο...

Μαμά: Δάειρα, δεν είπαμε ότι δε βάζουμε τα παπούτσια πάνω στο κάθισμα;
Δάειρα: Για τα παπούτσια είπαμε. Για τις μπότες ΔΕΝ είπαμε. ΑΥΤΕΣ, είναι μπότες.

No comment.


#3
Μόλις μπήκαμε στο αυτοκίνητο να πάμε βόλτα, άρχισε...

Δάειρα: Μαμά, δώσε μου το τηλέφωνό σου για να δω κινούμενα σχέδια.
Μαμά: Όχι Δάειρα. Το τηλέφωνο έχει ακτινοβολία και δεν κάνει να το έχουν τα μικρά παιδιά. Πόσες φορές θα σου το πω;
Δάειρα: Αν μου το δώσεις το τηλέφωνο γρήγορα και βάλω το αεροπλανάκι (=flight mode) δε θα πεταχτεί ρεύμα και τότε θα μπορώ να το πάρω.

Η Δάειρα νομίζει ότι η ακτινοβολία είναι ρεύμα που πετάγεται σαν το φασουλή (που είναι κρυμμένος στο κουτί και αν τ’ ανοίξεις ψηλά θα πεταχτεί) αν δε βάλει το αεροπλανάκι γρήγορα.


#4
Ο διάλογος συνεχίζεται.(το καλό το παλικάρι -η μαμά- ξέρει και άλλο μονοπάτι...)

Μαμά: Δεν στο δίνω γιατί δεν έχει μπαταρία και τη χρειάζομαι.
Δάειρα: Μαμά άκου. Η μαμά το ανοίγει, το δίνει στην κόρη της, η κόρη της το ξεφορτίζει, η μαμά πάει σπίτι, το φορτίζει...και έτσι γίνονται τα πράγματα.

Όσο ζω μαθαίνω...πώς γίνονται τα πράγματα. 


#5
Αφού δε βγάζει άκρη με τη μαμά, απευθύνεται στον μπαμπά...

Δάειρα: Μπαμπά, θέλω το τηλέφωνό σου.
Μπαμπάς: Δε σου το δίνω γιατί δεν έχει πολλή μπαταρία.
Δάειρα: Δεν πειράζει. Όταν επιστρέψουμε θα το φορτίσουμε και το δικό σου.

Δε βγάζεις άκρη. Πάλι καλά που δε ζήτησε από την μπεμπούλα το δικό της κινητό :)


#6
Ανεβαίνει πάνω στο τραπέζι του σαλονιού. Απευθυνόμενη στη γιαγιά της...

Δάειρα: Γιαγιά, να πηδήξω κάτω;
Γιαγιά: Όχι Δάειρα. Είναι επικίνδυνο.
Δάειρα: Δε μου αρέσει η συμπεριφορά σου γιαγιά.

Και φυσικά, πήδηξε. Ρωτήσαμε, για να πούμε ότι ρωτήσαμε. Για να είμαστε politically correct.


#7
Περνούσαμε έξω από μία εκκλησία όταν είδα τη νεοκόρισσα να χτυπάει την καμπάνα. Η Δάειρα δεν την είδε, όμως άκουσε τον χτύπο...

Δάειρα: Την καμπάνα ποιος τη χτύπησε;
Μαμά: Μια κοπέλα.
Δάειρα: Ή ένας κοπέλος; Κοπέλος είναι τα αγόρια, οι μπαμπάδες και οι παπάδες.

Ο κοπέλος
Η κοπέλα
Το καπέλο
(άσχετο...Αλλά με την κόρη μου θα ξεχάσω και αυτά που ξέρω)


#8
Το βραδάκι μίας πολύ κουραστικής μέρας, θέλω να την κάνω ένα γρήγορο ντουζάκι να ξεμπερδεύω (ώρες-ώρες και το μπάνιο του παιδιού αγγαρεία το βρίσκω). Η Δάειρα όμως επιμένει να καθίσει με τις ώρες μέσα στην μπανιέρα να παίξει με τις κούκλες της. Είναι ήδη αργά και δεν έχω υπομονή να περιμένω. Κρατώντας στα χέρια της την Ariel τη γοργόνα...

Δάειρα: Μαμά, θέλω να κάνω πολλή ώρα μπάνιο. Θέλω να παίξω με τις κούκλες μου.
Μαμά: Όχι, Δάειρα, σήμερα. Σήμερα θα κάνουμε ένα γρήγορο ντουζάκι γιατί η μαμά είναι πολύ κουρασμένη και εκτός αυτού έχει έρθει η νύχτα και πρέπει να κοιμηθείς.
Δάειρα: Μα θέλω να κάνω μπάνιο τη γοργόνα! Μυρίζει ψαρίλα. Να, μύρισέ την μαμά. Αλήθεια λέω.

Βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά από το περιγιάλι ♪ ♫ ♫ ♪ ♪ Κι απλώνει ο ναύτης με χαρά τα δίχτυα του και πάλι ♪ ♫ ♫ ♪ ♪ 
Το φεγγαράκι το γυαλό τον κάνει σαν καθρέφτη ♪ ♫ ♫ ♪ ♪ Κάθε γοργόνα παχουλή μέσα στα δίχτυα πέφτει ♪ ♫ ♫ ♪ ♪ ...και πάει λέγοντας
Φρέσκια γοργονούλα σπαρταριστή. Μόλις πιάστηκε στα δίχτυα. 


#9
Ένα βράδυ στην μπανιέρα έπαιζε με τα παπάκια της μπέμπας.

Μαμά: Παίζεις με τα παπάκια; (ρητορικό το ερώτημα)
Δάειρα: Τα πλένω ρε μαμά γιατί έχουν μικρόβια.

Πάλι καλά που δεν τα ψέκασε με Dettol.
Οι γοργόνες μας μυρίζουν ψαρίλα, τα παπιά μας είναι μολυσμένα με μικρόβια...σε λίγο θα κυκλοφορούμε με αντισφυξιογόνες μάσκες σπίτι μας.


#10
Ένα απόγευμα η μπεμπούλα κλαίει. Η μεγάλη αδερφή απευθυνόμενη στη μικρή...

Δάειρα: Τι τσιρίδα είναι αυτή μπέμπα; H Άριελ κοιμάται. Θα μου την ξυπνήσεις.

Και όχι τίποτα άλλο, αλλά θα ξυπνήσει η γοργόνα, θα μυρίζει (πάλι) ψαρίλα και θα θέλει (πάλι) να την κάνει μπάνιο και θα θέλω (πάλι) να την κάνω ένα ντουζάκι στα γρήγορα να ξεμπερδεύω και θα έχω (πάλι) θέμα.

Πηγή εικόνας

To  'δεκάλογος' δεν το χρησιμοποιώ με την έννοια του βασικού συνόλου έγκυρων κανόνων, αλλά με την έννοια: δέκα + λόγια (=δέκα διάλογοι). Άλλοτε μου προκαλούν γέλιο, άλλοτε απλά χαμόγελο, άλλοτε συγκίνηση και άλλοτε έντονο προβληματισμό, οι διάλογοι με τη μεγάλη μου (πλέον) κόρη είναι πάντα χαριτωμένοι. Για να δείτε όλους τους δεκαλόγους της Δάειρας, πατήστε εδώ.
  
Εάν είσαι νέος αναγνώστης και σου αρέσει το My Lovable Baby, πες το μας με ένα Like.


19.6.15 5 σχόλια

Downtown: Χαρίζουμε με αγάπη. Σφραγίζουμε με χρώμα. Έλα και εσύ!


Κάτι πάρα πολύ όμορφο θα συμβεί στην πόλη μας σε δύο μέρες! Την Κυριακή 21 Ιουνίου (μεθαύριο δηλ), 11:00-17:00, σας περιμένουμε στο χώρο Free Thinking Zone σε μία ολοήμερη συνάντηση προσφοράς αγάπης. Δέκα αγαπημένες φίλες bloggers στηρίζουμε την προσπάθεια της givethekids.gr και θα είμαστε εκεί για να χαρίσουμε, μαζί με εσάς, ΑΓΑΠΗ μέσα από την προσφορά βασικών ειδών SM σε οικογένειες που το έχουν ανάγκη.

Κατασκευή blog All4blogs.gr | Designed by Don't tell anyone Arts