27.2.15

Happy moments: Το πάρτι μας στα ερείπια του παλιού σπιτιού (Hello Kitty Birthday Party)



Και ενώ ετοιμάζομαι πυρετωδώς για το πρώτο πάρτι γενεθλίων της μπεμπούλας (με θέμα έκπληξη), καιρός είναι να γράψω για το τρίτο πάρτι γενεθλίων της Δάειρας το οποίο σας έχω υποσχεθεί εδώ και καιρό. Ένα πάρτι άκρως καλοκαιρινό με πολύ χορό, πολύ παιχνίδι και μπουγέλωμα στο φουλ. Και όλα αυτά στα ερείπια του παλιού σπιτιού του προ-πάππου της Δάειρας και της μπέμπας, το σπίτι δηλαδή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο παππούς τους.

Ένα πρώην δυόροφο σπίτι από το οποίο έμειναν τελικά μόνο οι 3 πέτρινοι τοίχοι του ισογείου, η πλαϊνή πέτρινη σκάλα που οδηγούσε στον επάνω όροφο και μία ροδιά γαντζωμένη πάνω της να φορτώνεται κάθε χρόνο με καρπούς και να θυμίζει ότι η ζωή συνεχίζεται ακόμη και στα ερείπια. Αυτό το πάρτι έδωσε χρώμα και ζωή σε έναν χώρο ρημαγμένο εδώ και χρόνια και κράτησε 2 μέρες!!! Ως και οικοδόμος έγινα για να το φέρω σε πέρας. Ω ναι! (αν θέλετε να δείτε πώς ήταν το σπίτι πριν γκρεμιστεί, μπορείτε να ανατρέξετε στις φωτογραφίες μίας παλαιότερης ανάρτησής μου: Happy moments: Οι χαρταετοί).

Πριν όμως σας ξεναγήσω στο πάρτι μας, καθώς έχω πολλά να σας πω και να σας δείξω, θα πρότεινα να βάλετε καφεδάκι (ή τσαγάκι) να ψήνεται όσο φορτώνονται οι φωτογραφίες της ανάρτησης :) Ναι μεν οι φωτογραφίες είναι αρκετές και περιγραφικές από μόνες τους, ωστόσο χρειάζεται και λίγο διήγηση by Aspasia (ξέρετε εσείς...) για να σας βάλω καλύτερα στο πνεύμα, ειδικά όσον αφορά στο παρασκήνιο :)

Λοιπόν, τα ερείπια του παλιού σπιτιού "τα είχα βάλει στο μάτι" από πρόπερσι που κατέρρευσε το μισό σπίτι από την πολυκαιρία με αφορμή μία κακοκαιρία και τελικά το "αποτελείωσε" ο παππούς για να μην πέσει και μας πλακώσει, εκτός από τους τρεις τοίχους κ τη σκάλα που προανέφερα (βλ. παρακάτω φωτογραφία του σπιτιού μετά το γκρέμισμα και πριν τις οικοδομικές εργασίες για το πάρτι).


Ο χώρος μου άρεσε πάρα πολύ από την πρώτη στιγμή αν και γνώριζα ότι ήθελε πολλή δουλειά για να γίνει ασφαλής και κατάλληλος για παιδικό πάρτι. Ονειρευόμουν να κάνω εκεί το 2ο πάρτι γενεθλίων της Δάειρας με θέμα "δροσερό λεμονάκι καρπουζάκι" και θα το έκανα αν ένα δυσάρεστο γεγονός στην οικογένεια του μπαμπά μας δε μας άλλαζε τα σχέδια το περσινό καλοκαίρι (τελικά εκείνο το πάρτι έγινε στο δικό μου πατρικό και αν έχετε όρεξη και χρόνο να το δείτε κάποια στιγμή, θα το βρείτε εδώ). 

Το φετινό μας τρίτο πάρτι γενεθλίων της Δάειρας θα γινόταν οπωσδήποτε στο χωριό! Είχε αποφασιστεί από πέρυσι και είχε θέμα την Hello Kitty. Ήθελα να προλάβω να κάνω κάτι αρκετά νηπιακό σαν θέμα, πριν αρχίσει η Δάειρα να έχει πριγκιπικές απαιτήσεις στα θέματα των πάρτι της :) Και ενώ εκ πρώτης όψεως το πάρτι φαντάζει εύκολο (δεδομένου του θέματός του), στην ουσία ήταν το πιο δύσκολο πάρτι που έχω οργανώσει μέχρι στιγμής και αυτό γιατί οι δυσκολίες που κλήθηκα να αντιμετωπίσω ήταν πολλές και διάφορες. Έχουν ενδιαφέρον νομίζω να τις αναφέρω αν ωστόσο βαριέστε να τις διαβάσετε, τότε μπορείτε να τις προσπεράσετε και να πάτε κατευθείαν στο "ψητό" :)

 Αντικειμενικές δυσκολίες 

Οικοδομικές εργασίες: έπρεπε να γίνουν διάφορες εργασίες...οικοδομικής φύσεως, ώστε ο χώρος να καταστεί ασφαλής για παιδάκια και κατάλληλος για πάρτι.

Μεγάλο μέγεθος χώρου: το αρκετά μεγάλο μέγεθος του χώρου (62 τ.μ.) και ακόμη περισσότερο το γεγονός ότι ήταν τελείως κενός, τον καθιστούσε πολύ απαιτητικό σε διακοσμητικά στοιχεία ώστε να μη δείχνει άδειος. Έπρεπε να σκεφτώ διάφορους έξυπνους τρόπους να τον διακοσμήσω.

Ιπτάμενα μαμούνια: Ο μπουφές θα έπρεπε να στηθεί την τελευταία στιγμή ώστε να αποφύγουμε όσο πιο πολύ μπορούσαμε τα διάφορα ιπτάμενα μαμούνια (σφήκες και μύγες που συχνάζουν στην εξοχή).

Δυσκολία στη φωτογράφιση: Τις προηγούμενες μέρες είχα παρατηρήσει ότι όπως κινούνταν ο ήλιος στον ουρανό ή που θα δημιουργούσε πολλές σκιές στο χώρο του πάρτι ή που θα υπερφώτιζε τα πάντα. Έτσι η φωτογράφιση ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Και επειδή πολλά πράγματα ήξερα ότι θα τα φωτογράφιζα την τελευταία στιγμή, δύο μέρες πριν το πάρτι άρχισα να παρατηρώ το πώς μεταβάλλονταν το φως και οι σκιές στο χώρο σύμφωνα με την κίνηση του ήλιου και το χρόνο, ώστε να δω που ακριβώς θα στήσω όλα τα πράγματα για να έχουν το κατάλληλο φως την κατάλληλη στιγμή που θα ήμουν σε θέση να φωτογραφίσω το καθετί. Ήμουν με τη φωτογραφική μου, ένα χαρτί και ένα μολύβι και έκανα φωτογραφικές δοκιμές.

Εκτός έδρας: το πάρτι θα λάμβανε χώρα εκτός έδρας και όχι μόνο αυτό, αλλά και σε ένα χωριό που σημαίνει ότι έπρεπε να είχα φροντίσει σχεδόν για τα πάντα πριν μεταβούμε εκεί.

Πολλά παιδιά: προσκεκλημένα θα ήταν όλα τα παιδάκια που παραθέριζαν στο χωριό την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου συν 3 παιδάκια μόνιμοι κάτοικοι του χωριού, σύνολο 29 (min) με 33 παιδιά (max).

Μεγάλη γκάμα ηλικιών: το μικρότερο παιδί θα ήταν 1,5 έτους και το μεγαλύτερο 10 ετών (δε βάζω μέσα σε αυτά την τότε 5 μηνών μπεμπούλα μας).

Άγνωστος αριθμός ενηλίκων: τα παιδάκια άνετα μπορούσαν να έρθουν χωρίς συνοδεία των γονιών τους (άλλωστε στο χωριό κυκλοφορούν μόνα τους) από την άλλη επειδή θα μπορούσαν να έρθουν και συνοδευόμενα, έπρεπε να φροντίσω οι προμήθειες να είναι αρκετές και να επαρκούν για τουλάχιστον 60 άτομα.

Τα πολλαπλά "καπέλα" μου: μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που είχα να αντιμετωπίσω ήταν τα πολλαπλά "καπέλα" που κλήθηκα να φορέσω άλλοτε σειριακά και άλλοτε ταυτόχρονα και να τα εναλλάσσω κατά συνθήκη με μεγάλη ταχύτητα. Τι εννοώ. Ήμουν οικοδόμος, καθαρίστρια, βοηθός ηλεκτρολόγου, το παιδί για όλες τις δουλειές αλλά και διοργανώτρια, διακοσμήτρια, σερβιτόρα, παιδαγωγός (απασχολούσα δημιουργικά τα παιδάκια), αστυνόμος (για τα πιο ατίθασα αγόρια που από τη μία έθεταν σε κίνδυνο το laptop μου πετώντας νερά και από την άλλη έκαναν ποδήλατο στο χώρο του πάρτι, σκαρφάλωναν στη σκάλα, πετούσαν χαλίκια, ήθελα να σπάσουν την πινιάτα πριν την ώρα της, να αρχίσουν το μπουγέλωμα πριν την ώρα του κλπ) ήμουν επίσης φωτογράφος, DJ...και όχι μόνο! Οιμέ τι τράβηξα...

 Τα προκαταρκτικά/ οικοδομικές εργασίες 

Λίγες εβδομάδες πριν, έπεσε σινάζι κατά μήκος και στην κορυφή και των τριών πέτρινων τοίχων για να μη πέσει καμία κοτρώνα σε κανένα παιδικό κεφαλάκι. Εργασία που έτσι κι αλλιώς θα γινόταν (και που φυσικά δεν έκανα εγώ), απλά επισπεύστηκε για τις ανάγκες του πάρτι. Μία μέρα πριν, φόρεσα τη στολή του μάστορα (κοινώς t-shirt και σορτσάκι) και το "έπαιξα" οικοδόμος και παιδί για όλες τις δουλειές. Έτριβα το τσιμέντο με τη σκούπα και έριξα "τόνους" νερού σε πάτωμα και τοίχους (κόντεψα να τους γκρεμίσω από το μούλιασμα) για να φύγει η συσσωρευμένη σκόνη. Όσο καθάριζα και έπλενα το χώρο και τους τοίχους από τα μπάζα και τη σκόνη μαζί με τον παππού...



... ο μπαμπάς μας με το θείο Άγγελο μετέφεραν χαλίκι από το ποτάμι και το έστρωσαν σε μία φαρδιά λουρίδα χώματος που παρεμβάλλονταν μεταξύ των ερειπίων και της αυλής (βλ. παρακάτω φωτογραφία) ώστε να μη δημιουργηθεί λάσπη όταν θα άρχιζε ο μπουγελοπόλεμος που είχα στο μυαλό μου.



Επίσης πέρασαν γραμμές ηλεκτρικού ρεύματος για τις ανάγκες του βραδινού φωτισμού, αλλά και της μουσικής και κάρφωσαν ατσαλόκαρφα στα σημεία που τους υπέδειξα (βάσει των "αρχιτεκτονικών" μου σχεδίων - χεχε) ώστε να μπορώ να φορέσω το "καπέλο" της διακοσμήτριας και να αρχίσω τους στολισμούς μου. Ο φωτισμός επιλέξαμε να είναι απαλός και συμβατός αισθητικά με το χώρο, για αυτό επιλέχθηκαν δύο λάμπες πυράκτωσης, μία σε κάθε ένα από τα κουφώματα των πρώην παραθύρων.

 
 Οι προσκλήσεις 

Τις προσκλήσεις τις σχεδίασα μόνη μου χρησιμοποιώντας δύο ασπρόμαυρα γραφικά της Kitty που βρήκα στο Internet. Το πάρτι μας ήταν έντονο χρωματικά με το ροζ και το φούξια να δεσπόζουν και μικρές πινελιές πορτοκαλοκίτρινου και πρασινολαχανί να συμπληρώνουν το χρωματικό σκηνικό.



Όταν σχεδίαζα τις προσκλήσεις δεν είχαμε αποφασίσει ακόμη ούτε την ακριβή ημερομηνία (άλλωστε ανήμερα των γενεθλίων δε θα είχαμε πάει ακόμη στο χωριό) ούτε την ακριβή ώρα, για αυτό και δεν αναγράφονται στην πρόσκληση. Αυτά ειπώθηκαν προφορικά την παραμονή του πάρτι καθώς μοιράζαμε τις προσκλήσεις στα παιδάκια.



Το σύνθημα ήταν "Ακολούθησε τα μπαλόνια κ τη μουσική και έλα να μας βρεις".

 
Έτσι λοιπόν, μία ημέρα πριν το πάρτυ πήγαμε μαζί με τη Δάειρα και μία συνοδεία αρχικά 2 παιδιών και μοίρασε η ίδια τις προσκλήσεις σε όλα τα παιδάκια του χωριού. Το χαριτωμένο της υπόθεσης ήταν ότι κάθε παιδάκι όταν έπαιρνε την πρόσκληση, μας ακολουθούσε και έτσι μέχρι να μοιράσουμε την πρόσκληση και στο τελευταίο παιδάκι είχαμε μαζευτεί ολόκληρο απόσπασμα :) Η Δάειρα έδινε την πρόσκληση και έλεγε "Το πάρτι αρχίζει στις 6, αλλά θα έρθεις όταν ακούσεις τη μουσική". Το χάρηκε απίστευτα σαν διαδικασία και μπήκε στο κλίμα του πάρτι για τα καλά. Και τα παιδάκια επίσης... 



 Τα δωράκια για τα παιδιά 

Για δωράκια των κοριτσιών επέλεξα χρωματιστά λαστιχένια πορτοφολάκια τα οποία μόλις τα είδα στα καταστήματα Tiger, τα ερωτεύτηκα με τη μία. Ήταν ό,τι πιο girly δωράκι μπορούσα να βρω που να ταιριάζει σε όλες τις ηλικίες.



Επέλεξα διάφορους χρωματικούς συνδυασμούς. Τα κοριτσάκια ενθουσιάστηκαν!



Για τα αγόρια βρήκα την τέλεια (για αυτά) λύση! Νεροπίστολα σε επίσης έντονα χρώματα.



Τα δωράκια τα πακέταρα σε σακουλάκια του μανάβη (έτσι θα τα βρείτε στα καταστήματα με είδη συσκευασίας) που είχα προηγουμένως σφραγίσει με ένα προσωπικό μηνυματάκι αγάπης από τη Δάειρα. Τη σφραγίδα "αγάπης" όπως τη λέω... την έφτιαξα για τις ανάγκες του πάρτυ (των δώρων δηλαδή) και έκτοτε την έχω χρησιμοποιήσει πολλές φορές σε αμπαλάζ για τα δωράκια που χαρίζει η Δάειρα στις φίλες της και όχι μόνο...(τυλίγουμε με μονόχρωμο χαρτί ή χαρτί Kraft και σφραγίζουμε πολλαπλές φορές με τη σφραγίδα δημιουργώντας έτσι ένα αυτοσχέδιο χαρτί περιτυλίγματος).



...έβαλα και τις τσαχπινιές μου...



...και τα κρέμασα περνώντας τα μέσα από φυσικό σπάγκο που στερέωσα μετά πάνω στον πέτρινο τοίχο, ώστε να μην μπορούν τα μικρά θηριάκια να τα ξεκρεμάσουν πριν την ώρα τους (για να τα μοιράσει η Δάειρα τα έκοβα προηγουμένως με ψαλίδι για να τα ξεκρεμάσω). Έφτιαξα συνολικά 35 δωράκια. O τοίχος των δώρων αποτελούσε από μόνος του κομμάτι της λοιπής διακόσμησης που θα σας δείξω στη συνέχεια.



 Η είσοδος/ υποδοχή 

Λίγα μέτρα πιο πριν, μία πινακίδα έδειχνε από μακριά που είναι το πάρτι...



...ενώ στην "είσοδο" μία αυτοσχέδια επιγραφή σε ένα μεγάλο κουβαδάκι καλωσόριζε τα παιδάκια.



Από τη ροδιά της σκάλας κρέμασα φούξια και ροζ-παλ κορδέλες οι οποίες ανέμιζαν με το καλοκαιρινό αεράκι και έκαναν το χώρο πολύ ατμοσφαιρικό (δυστυχώς αυτή η αίσθηση δε φαίνεται στις φωτογραφίες).




Κρέμασα και μία κούκλα Hello Kitty για να υποδέχεται τα παιδάκια...




...καθώς επίσης και 3-4 αυτοσχέδια "παγωτάκια-ξυλάκια" με το ίδιο θέμα.


 Διακόσμηση του χώρου 

To εσωτερικό του χώρου διακοσμήθηκε με χάρτινες γιρλάντες...



...ροζ και φούξια μπαλόνια...



...μία αυτοσχέδια πινιάτα #πρόκληση_νούμερο_1_για_τα_ανυπόμονα_παιδάκια γεμάτη καραμέλες και γλιφιτζούρια. Πήρα ένα μπαλόνι γίγας, το γέμισα καραμέλες και γλιφιτζούρια, το φούσκωσα και το διακόσμησα με χαρτί γκοφρέ. Ήθελα να φτιάξω έναν ανανά -εδώ γελάνε γελάτε-  όμως ο χρόνος δε μου έφτανε καθώς το άφησα μαζί με ένα σωρό άλλα πράγματα για την τελευταία στιγμή (φοβήθηκα μην ξεφουσκώσει/σπάσει το μπαλόνι αν το έκανα πολύ νωρίτερα) οπότε δεν προλάβαινα να φιλοτεχνήσω τον ανανά μου όπως ήθελα. Οπότε αυτό το κατασκεύασμα με λίγη φαντασία, το λες και ανανά :) Θα μου πείτε γιατί επέλεξα έναν ανανά σε ένα Hello Kitty πάρτυ; Θα σας πω ότι ήθελα κάτι αφενός μεν καλοκαιρινό αφετέρου δε που να κάνει αντίθεση τόσο χρωματικά όσο και θεματικά, ώστε να τραβάει το μάτι.



Άντε να σας τη δείξω και σπασμένη :)



Ο τοίχος με τα κρεμασμένα δωράκια #πρόκληση_νούμερο_2_για_τα_ανυπόμονα_παιδάκια ήταν ένα από τα στοιχεία της διακόσμησης από μόνος του.



Έδωσα και extra χρώμα με έτοιμες χάρτινες πολύχρωμες γιρλάντες...





Ο τρίτος τοίχος του παλιού σπιτιού δε, ήταν ο αγαπημένος μου. Ήταν μία μικρή έκθεση ζωγραφικής και #πρόκληση_νούμερο_3_για_τα_ανυπόμονα_παιδάκια 

Διακοσμήθηκε με χρωμοσελίδες που δημιούργησα μόνη μου με ασπρόμαυρα γραφικά της Hello Kitty που βρήκα στο Internet και εκτύπωσα σε κόλλες Α4. Τις χρωμοσελίδες τις κρέμασα με ξύλινα μανταλάκια σε τρεις σειρές από φυσικό σπάγκο (είχα εκτυπώσει πολύ περισσότερες τις οποίες όμως δεν κρέμασα αλλά τις είχα διαθέσιμες για όποιο παιδάκι μου ζητούσε). Αυτός ήταν ο αγαπημένος τοίχος των παιδιών καθώς τις επόμενες μέρες θα φιλοξενούσε αρκετές εκθέσεις ζωγραφικής που διοργανώσαμε στο χωριό υπό την αιγίδα μου :) (θα γράψω στην επόμενη ανάρτηση για αυτό).



Κρέμασα και χάρτινα μεγάλα πον πομ σε έντονο φούξια χρώμα...




...καθώς επίσης και μία γιρλάντα με λαμπιόνια για το βραδινό φωτισμό.



Στην κορυφή του πέτρινου τοίχου κατά μήκος και των τριών πλευρών τοποθετήθηκαν 10 χάρτινα φαναράκια (θα δείτε αργότερα βραδινή φωτογραφία) τα οποία τα γέμισα κατά το 1/3 με χαλίκια για βάρος (μη γίνουμε και εμπρηστές καλοκαιριάτικα), έβαλα μέσα 2-3 ρεσό στο καθένα και τα ανάψαμε το βράδυ (ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Τα χάρτινα φαναράκια είναι ειδικά για αυτό το σκοπό. Έχουν ειδική επάλειψη που τα καθιστούν MH-εύφλεκτα. Μην επιχειρήσετε να κάνετε κάτι τέτοιο με κλασικά χάρτινα σακουλάκια γιατί θα βάλετε φωτιά for sure!)



Τέλος, χρησιμοποίησα την πολύχρωμη πισίνα της Δάειρας για τα μπουγελώματα και τους αγώνες ψαρέματος (θα δείτε παρακάτω τι και πώς).



 Ο μπουφές 

Για τον μπουφέ χρησιμοποίησα έναν πάγκο εξωτερικού χώρου στον οποίο έστρωσα ένα φούξια-μωβ runner και τον έστησα κυριολεκτικά στο παρά πέντε (για να αποφύγω τα ιπτάμενα μαμούνια που λέγαμε...) με αποτέλεσμα:
[α] να ξεχάσω να χρησιμοποιήσω κάποια διακοσμητικά στοιχεία που είχα προμηθευτεί ειδικά για τον μπουφέ (κάτι ανεμομυλάκια και κάτι χάρτινα μεγάλα cupcakes).
[β] να ξεχάσω να σερβίρω τα σαντουιτσάκια που φτιάξαμε (τα θυμήθηκα μόλις τελειώσαμε το φαγητό)
[γ] να μην προλάβω να στήσω τα αναψυκτικά όπως ήθελα (τα "πέταξα" τσακ-μπαμ μέσα σε ένα διάφανο κουτί στο οποίο έστρωσα κάτω παγάκια)
[γ] να μην προλάβω να βγάλω πολλές φωτογραφίες.



Αρχικά στον μπουφέ τοποθετήθηκε μόνο μία πιατέλα από κάθε είδος και όταν αυτή τελείωνε την αντικαθιστούσα με όμοιά της γεμάτη, καθώς δε χωρούσαν εξ' αρχής όλες οι ποσότητες πάνω στον πάγκο (άλλωστε, είπαμε, προετοιμαστήκαμε για 60+ άτομα).

Τα φαγητά μας ήταν κεφτεδάκια, πατάτες φούρνου, τυρόπιτα με 4 τυριά, πίτσα, δύο σαλάτες ζυμαρικών, φρουτάκια και υποβρύχια). Είχαμε φτιάξει και δύο διαφορετικά είδη από σαντουιτσάκια, τα οποία ξεχάσαμε να σερβίρουμε όπως είπα έγραψα παραπάνω όμως τα τιμήσαμε δεόντως στο picnic πάρτι που έγινε την επόμενη μέρα. Εδώ να σημειώσω ότι η βοήθεια από τη γιαγιά και μία θεία μας ήταν καταλυτική! Προσωπικά επιμελήθηκα μόνο το τι θα περιέχει το μενού, έφτιαξα τα σαντουιτσάκια και τις σαλάτες ζυμαρικών και έστησα τα πάντα πάνω στον πάγκο. Όλες οι υπόλοιπες δημιουργίες ήταν γιαγιάς και θείας.



Τις πατατούλες φούρνου τις κόψαμε με κουπάτ λουλουδιού για μεγαλύτερη τσαχπινιά πριν ψηθούν.



 Η τούρτα 
 
Η τούρτα μας (6 κιλά για να φτάσει για όλους) φτιάχτηκε από ένα τοπικό ζαχαροπλαστείο σύμφωνα με ένα σχέδιο που τους υπέδειξα και είχε γεύση μπισκότο-σοκολάτα. Χάρη στην σωστή οδηγική συμπεριφορά του θείου (που ανέλαβε να τη μεταφέρει από το ζαχαροπλαστείο) η τούρτα έφτασε σώα και αβλαβής στο χωριό παρότι ταξίδεψε 35 km δρόμο γεμάτο ανηφόρες, κατηφόρες και στροφές. Έμεινα πάρα πολύ ευχαριστημένη από το αποτέλεσμα τόσο αισθητικά όσο και γευστικά.



Με δυσκολία καταφέραμε να μαζέψουμε τα περισσότερα από τα παιδάκια για μία ομαδική φωτογραφία όταν έσβηνε η Δάειρα τα τρία κεράκια της τούρτας της (καμιά 10ρια από αυτά -τα πιο ατίθασα- δεν καταφέραμε να τα "μαζέψουμε" και δεν είναι στην ομαδική φωτογραφία). Πόσο χαρούμενο είναι το κοριτσάκι μου...



 Και το πάρτι ξεκινά... 

Αφού λοιπόν σβήσαμε τα κεράκια, δόθηκε το σύνθημα για την έναρξη του πάρτι. Φαγητό, χορός, παιχνίδι, ζωγραφική, μπουγέλωμα περίμενε τα παιδάκια (εδώ δε θα σας δείξω καθόλου φωτογραφίες καθώς σέβομαι το γεγονός ότι πολλοί γονείς μπορεί να μη θέλουν να εκτεθούν τα πρόσωπα των παιδιών τους δημόσια).

Στην πολύχρωμη πισίνα είχαμε τοποθετήσει μέσα σε νερό 100 νερόβομβες (δεν τις γέμισα εγώ - να τα λέμε αυτά...)  #πρόκληση_νούμερο_4_για_τα_ανυπόμονα_παιδάκια και
πάρα πολλά παπάκια #πρόκληση_νούμερο_5_για_τα_ανυπόμονα_παιδάκια
Μετά βίας όλη την προηγούμενη ώρα προσπαθούσαμε να αποτρέψουμε κάποια παιδάκια από το να σπάσουν την πινιάτα, να σπάσουν τις νερόβομβες, να κάνουν τα παπάκια αεροπλάνα και να σκίσουν τα σακουλάκια με τα δώρα (#a_party_with_30_kids_is_a_huge_project). Τελικά τα περισσότερα παπάκια δεν καταφέραμε να τα σώσουμε από το...amber alert, αφού μέχρι να φωτογραφίσω την πισίνα είχαν γίνει αγνοούμενα πάνω από 50 :)

Ο νεροπόλεμος κράτησε 3-5 λεπτά. Δε χρειάστηκε περισσότερο για να σπάσουν τις νερόβομβες και να γίνουν λούτσα σχεδόν όλα τους. Τα περισσότερα πήγαν σπίτι τους, άλλαξαν και επανήλθαν. Το πάρτι συνεχίστηκε με πολύ χορό και παιχνίδι. Κάποια παιδάκια ψάρευαν παπάκια με την απόχη...



...ενώ άλλα επέλεξαν να χρωματίσουν...



...και τον άχαρο ασπρόμαυρο τοίχο...



...τον γέμισαν χρώμα και του έδωσαν ζωή!



Τα παιδάκια -τα κορίτσια κυρίως- χόρεψαν, έπαιξαν (κρυφτό, κυνηγητό, μήλα, αγαλματάκια αλλά και ό,τι τους ερχόταν στο μυαλό) ενώ τα περισσότερα αγόρια άρχισαν νεροπόλεμο με τα νεροπίστολα. Όλα τους, μικρά και μεγάλα, ξεφάντωσαν μέχρι πολύ αργά.




Γύρω στις 11:30 ήρθαν κάποιοι γονείς να συμμαζέψουν τα τελευταία παιδάκια που είχαν μείνει. Και κάπου γύρω στα μεσάνυχτα, καθίσαμε στο ημίφως οι μεγάλοι (οικογένεια, θείοι, ξαδέρφια και κάτι στενοί οικογενειακοί φίλοι), στρώσαμε τον πάγκο του μπουφέ και το τραπέζι της ζωγραφικής στη σειρά και φάγαμε γουρουνοπούλα που είχε φροντίσει να φέρει και να ψήσει ο θείος ο Πάνος και ήπιαμε μπύρες και κρασί μέχρι τις 3 παρά (εγώ αποχώρησα νωρίτερα καθώς ήμουν ήδη πτώμα).

 Η επόμενη μέρα 

Την επόμενη μέρα άρχισε η επιχείριση "ψάχνω τα αγνοούμενα παπάκια". Ψάχναμε παπάκια παντού, στα λουλούδια, στις γλάστρες, στο δρόμο. Ως και έναν παππού είδε η Δάειρα να κρατάει ένα παπάκι και να το παίζει στα δάχτυλα κομπολόι και του κάνει "Παππούλη, αυτό το παπάκι που το βρήκες; Είναι δικό μου!". Χαχα :)



Και κάπως έτσι καταφέραμε (για χάρη της Δάειρας δηλαδή) να βρούμε 9 παπάκια και τη μαμά τους, ενώ όλα τα υπόλοιπα χάθηκαν στο βωμό του πάρτι μας :)


Και φυσικά έπεσε τρελή φασίνα από τη μαμά, καθώς πρωί-πρωί της επομένης ήρθε μία αντιπροσωπεία από 3 παιδιά σε ποδήλατα (οι αγγελιοφόροι όπως τους λέω) και ζήτησαν εκ μέρους των παιδιών ...πάλι πάρτι!!! Και φυσικά τους έκανα τη χάρη :) Το ίδιο απόγευμα κιόλας διοργάνωσα ένα picnic πάρτι της τελευταίας στιγμής, αυτή τη φορά με τη βοήθεια της Δάειρας και της Νικολίας της ξαδερφούλας της. Μπορούσα να τους χαλάσω χατήρι;



Και κάπως έτσι τα περάσαμε αξέχαστα για άλλη μία φορά και γράψαμε και άλλες αναμνήσεις στο οικογενειακό μας ημερολόγιο :) Από όταν έγινα μαμά ανακάλυψα δημιουργικές πλευρές του εαυτού μου που αγνοούσα την ύπαρξή τους και κινητοποιήθηκαν από την έμπνευση που αντλώ από τα παιδιά μου και από τη διάθεση να τους δημιουργώ αξέχαστες στιγμές και εμπειρίες.

Ελπίζω το πάρτι μας να σας έδωσε κάποιες ιδέες αν θέλετε να διοργανώσετε και εσείς καλοκαιρινό πάρτι στην εξοχή. Μπορεί να μην έχετε διαθέσιμα κάποια ερείπια, όμως θα μπορούσατε κάλλιστα να το κάνετε στην αυλή του σπιτιού της γιαγιάς και του παππού ή οπουδήποτε αλλού σε open space (όπως κάναμε εμείς και με το προηγούμενο πάρτι μας "δροσερό καρπουζάκι λεμονάκι" για τα 2α γενέθλια της Δάειρας). Όρεξη να έχετε και φαντασία και όλα γίνονται!

Το part #2 με το πικ-νικ πάρτι της τελευταίας στιγμής το αφήνω σε επόμενη ανάρτηση για να μη σας κουράσω. Αυτό όμως θα είναι πολύ πιο σύντομο ;) Promise!

Ως τότε σας φιλώ!

Photos by My Lovable Baby

Εάν είσαι νέος αναγνώστης και σου αρέσει το My Lovable Baby, πες το μας με ένα Like. Η Δάειρα, η μπεμπούλα και εγώ, σε ευχαριστούμε και σου στέλνουμε από ένα φιλάκι :)




45 σχόλια :

  1. Να τη χαίρεστε! Να είναι καλότυχη και ευτυχισμένη! Hello Kitty αγαπημένη... καλοκαίρι αγαπημένο και πραγματικά δεν ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω! Όλα για άλλη μια φορά υπέροχα! Όλα ξεχωριστά και ιδιαίτερα! Λοιπόν, θα σου πω πως διάβασα την ανάρτησή σου. Ξεκινώ με την πρώτη εικόνα... διαβάζω... διαβάζω... ε... δεν αντέχω και αρχίζω να scroll-άρω για να δω φωτογραφίες... Κοιτώντας φωτογραφίες φτάνω στο τέλος. Και έπειτα ξεκινώ πάλι από την αρχή για να διαβάσω τις περιγραφές σου. Μπράβο, μπράβο, μπράβο Ασπασία....συνέχισε να φτιάχνεις και να γράφεις τόσο όμορφες αναμνήσεις στο οικογενειακό σας ημερολόγιο! Πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να την χαίρεστε και υπέροχη ιδέα!Μου μύρισε καλοκαίρι και ανεμελιά,και φαίνεται πως όλοι πέρασαν σούπερ!Με το καλό οι ετοιμασίες για το πάρτι της μπέμπας :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα μας τρελάνεις εσύ....
    Δε λέω τίποτα άλλο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αχ, τι υπεροχο παρτι!!η κορη μου εχει γενεθλια το Δεκεμβριο και ειναι μεγαλυτερη, οποτε δεν εχουμε επιλογες πολλες! να σου ζησουν τα κοριτσακια σου ,να ειναι παντα γερα και δυνατα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είσαι απίστευτη! Καταπληκτικό πάρτι!!!
    Είμαι πολύ περίεργη τι ετοιμάζεις για τη μπεμπούλα. Όπως γράφει και η HappyMum Angie θα μας τρελάνεις εσύ :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εντάξει! Ντρέπομαι... Λέω κι εγώ ότι οργανώνω πάρτι για τα παιδιά μου... Υποκλίνομαι στο ταλέντο σου κυρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εεεεε μα πια...εχω μείνει με το στόμα ανοιχτό! Που βρίσκεις τόση ενέργεια;; Βάζεις τίποτα στον καφέ σου; (για να βάλω κι εγω δηλαδή..) Τι να πρωτοσχολιάσω; Κάνεις απίστευτα πράγματα, μπράβο!!! Να χαίρεσαι τα παιδάκια σου, να τους δημιουργείς τέτοιες υπέροχες αναμνήσεις και να δίνεις και σε εμάς τόσο ωραίες ιδέες! Άντε με το καλό κι ένα τρίτο! (τόση ενέργεια που έχεις είμαι σίγουρη ότι θα αντεπεξέλθεις άριστα!)
    Θερμή παράκληση: όπου είναι δυνατόν, βάζε σε παρακαλώ από που προμηθεύεσαι κάποια πράγματα γιατι μερικές φορές είναι πολύ χρονοβόρο να ψάχνεις να βρεις παρόμοια. πχ: τη γιρλάντα με τα μπαλόνια που την βρήκες; όπου έχω ψάξει έχω βρει μόνο χρωματιστές..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα :)
      Στον καφέ μου βάζω 2 κουταλιές επιμονή και 10 κουταλιές αγάπη. Είναι βαρύς γλυκός αγαπησιάρικος. Μόνο έτσι αντλώ δύναμη να ανταπεξέλθω στο να υλοποιήσω όλες τις ιδέες που κατεβάζει το μυαλό μου. Για τα παιδιά μου και για τις αξέχαστες στιγμές που θέλω να τους δημιουργώ :)

      Σχετικά με αυτό που με ρωτάς, επειδή στα πάρτι χρησιμοποιώ πολλά και διαφορετικά πράγματα, ίσως είναι πολύ κουραστικό για τους αναγνώστες να γράφω όλους τους προμηθευτές. Οπότε ό,τι θέλετε μπορείτε να με ρωτάτε ελεύθερα είτε μέσω κάποιου σχολίου, είτε μέσω e-mail ή για ακόμη πιο άμεση επικοινωνία, μέσω της φόρμας επικοινωνίας "Drop me a message" που θα βρείτε πάνω-πάνω στο menu.

      Αν με ρωτάς για τη γιρλάντα με τα στρογγυλά λευκά φαναράκια, την είχα αγοράσει από τα Tiger πριν 1+ χρόνο. Προχθές που είχα πάει είχε μόνο πολύχρωμες :)

      Φιλάκια xxxxx

      Διαγραφή
  8. Ασπασία μου είσαι καταπληκτική!!!μπράβο σου πραγματικά για τις υπέροχες ιδέες σου, την όρεξη και τη δημιουργικότητά σου!!!Να τα χαίρεσαι και να είναι πάντα ευτυχισμένα τα κοριτσάκια σου και πάντα να κάνεις τόσο επιτυχημένα πάρτυ και να μας εμπνέεις!φιλιά, Μέμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δεν έχω λόγια κορίτσι μου. Τι να σου; Όλα μοιάζουν υπέροχα. Ένα ολόκληρο χωριό ξεφάντωσε, τι καλά! Μπράβο για όλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εξαιρετικό το πάρτυ σας μπράβο !!! Έχεις πολύ δίκιο και εγώ ανέπτυξα την καλλιτεχνική μου πλευρά αφού έγινα μανούλα!! Και του χρόνου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Γέλασα με τα παπάκια!!Ήμουν σίγουρη καθώς διάβαζα ότι την άλλη μέρα το πρωί θα τα βρίσκατε ένα ένα!!χαχχα
    Τι να πω για σ'ενα βρε θηρίο..τι να πω???Είσαι πολύ οργανωτική,επίμονη,τελειομανής ;) και τα καταφέρνεις τόσο τέλεια να διοργανώνεις πάρτυ!!!Και σου πάει πολύ να ξέρεις!Τι έχεις σπουδάσει είπαμε??χιχι Μπράβο κορίτσι,χίλια μπράβο!!Εννοείται πως δεν μας κούρασες και θέλουμε λεπτομέρειες και για το πικ νικ!Πολλά φιλιά♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δεν περίμενα κάτι λιγότερο Ασπασία μου!!! Καλά η βραδυνή φωτο από τον χώρο...όνειρο!!!!πήρα πολλές ιδέες για τα πάρτυ μας!!! Μπράβο και πάλι μπράβο!!! Ανυπομονώ να δω και το πικνικ πάρτυ !!! Άντε και στης μπεμπουλας!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Φανταστικά όλα! Εχω καιρό να σου αφήσω μήνυμα - το κινητό μου μέσα - αλλά όταν είδα αυτή την ανάρτηση μου μύρισε καλοκαιράκι, ένιωσα τον ζεστό ήλιο να με φιλάει και φυσικά τον ιδρώτα να κυλάει - ειδικά εκεί που σκουπίζεις μέσα στο λιοπύρι!!!! Νομίζω ότι είσαι κι εσύ ένα πάρτυ άνιμαλ! Μήπως να κάναμε ένα κλαμπ! Μπράβο και περιμένουμε και της μπεμπούλας μετά τιμής και δόξας! Φιλιά Κάλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Εντάξει.. τι να πω.. Ότι και να πω θα είναι λίγο... Φυσικά ου αρέσει αφάνταστα που κάνει ολόκληρη τέχνη ένα παιδικό πάρτι- τι πιο σημαντικό άλλωστε στο μυαλό των μικρών μας, άρα και στο δικό μας- και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως το έχεις! Όλα απίθανα, διάβασα κάθε λέξη σου, δεν παρέλειψα τίποτα και το ευχαριστήθηκα αφάνταστα!! Αναμένω με τεράστια αγωνία την βάφτιση.. Να την χαίρεσαι- ετεροχρονισμένα- μα μέσα από την καρδιά μου! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Σε τετοια τα μαθαινουμε και μετα εχουν απαιτησεις! Τουλαχιστον η δικια μου το θεωρει δεδομενο το παρτυ υπερπαραγωγη! Περιττο να πω οτι ηταν καταπληκτικο το παρτι σας αλλα θα σε μαλωσω που αργησες τοσο να μας το δειξεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. οτι και να πω θα ειναι λιγο Ασπασια μου!! θα πω μονο 2 πράγματα. 1) Θα μευιοθετήσεις;;; τα χαρτια τα εχω ετοιμα..μια υπογραφη λείπει!!! και 2) τα γενεθλια μου ειναι 27 Ιανουαριου!! Προλαβαινουμε;;; Εισαι απίστευτη!! Ανυπομονω να δω τι υπερπαραγωγη εχεςι κανει για τη μπεμπα!! πολλα πολλα φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ανυπομονούσα γι΄αυτό το πάρτυ στα ερείπια!
    Περίμενα να δω υπερπαραγωγή, αλλά και πάλι κατάφερες να με αφήσεις με ανοιχτό το στόμα!
    Μπράβο σου!!!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Εντάξει μόνο εσύ μπορείς να σκεφτείς και να υλοποιήσεις τέτοια πάρτι!
    Μου άρεσε πολύ το θέμα σας! Πολύ χαρούμενο, τρυφερό και παιδικό!
    Νομίζω ότι η επιλογή του χώρου ήταν ιδανική για τρελό ξεφάντωμα και φυσικά σου βγάζω το καπέλο που φρόντισες να τον κάνεις και ασφαλή για τα πιτσιρικάκια!
    Ξετρελάθηκα με τις πατάτες-λουλουδάκια, μα πόση έμπνευση πια και εσύ;;
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Θέλω να ξαναγινω παιδί... !!!!Τι να πω περισσότερο; Με τις ωραίες φωτογραφίες σου ένιωσα ότι ήμουν και εγώ για λίγο εκεί!!!! Μπράβο, μπράβο, μπράβο !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Τέλειο το τοπίο, το θέμα, η ιδέα, όλα. Μπράβο μπράβο. Η μικρή θα είναι τόοοσοο περίφανη για την μανούλα της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Ασπασάκο,αν και μήνες πρίν γνωριζα τα ¨on stage¨ και ¨backstage¨του γεγονότος μόλις το ανέβασες ανέτρεξα κατευθείαν στις φωτογραφίες για να ολοκληρώσω τις εικόνες σε όσα μου είχες διηγηθεί.
    Το αρχικό συναίσθημα κατά περίεργο λόγο ήταν συγκίνηση,Θές το ερειπωμένα τειχία,θές η αύρα του χωριού ειδικά το καλοκάιρι,θές η εικόνες της Δαειρούλας μας στο όλο σκηνικό τι να πώ με συγκίνησαν ίσως γιατί τις συνέδεσα με βιωματικές εικόνες σε αντίστοιχη ηλικία σε χωριό...Το όλο εγχείρημα τολμηρότατο αλλά με εσένα αρχιμάστορα και με ικανό επιτελείο όλα ευφικτά!!!!Από την άλλη σαν να σε έχω μπροστά μου στο full του πανικού... (εδώ πάλι καλοπροάιρετα γελάω!!!) Γιά όλες μας η πηγή έμπνευσης σίγουρα είναι τα παιδιά μας.Ανεκτίμητα για εκείνα ότι μπορεί καθεμία με αγάπη να προσφέρει.Στα ματάκια τους το σίγουρο είναι ότι όλα φαίνονται μεγάλα!!! Και αυτό το λέω γιατί η γενιά μας μπορεί να μην δέχθηκε τόσα πολλα και μεγάλα, παρόλα αυτά το δέσιμο και ο σεβασμός για τους γονείς μας είναι μεγάλος και ουσιαστικός....Να είσαι πάντα καλά να προσφέρεις με ψυχή στα παιδιά σου!!!!
    (και για να μην ξεχάσεις όντας γριούτσο στο μέλλον, η Εφάκο είμαι η ξαδερφούλα σου μ΄ακούούούς????ή είσαι και κουφή ??????)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Καταπληκτική δουλειά! Δημιουργημενη με αγάπη όχι μόνο για το δικό σου το παιδι αλλά και για όλα τα αλλα κι αυτό είναι σπουδαίο. Μπραβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Εντυπωσιάστηκα! Καταρχήν ήταν πολύ ωραίες οι ιδέες σου με τα σχοινιά για να κρεμάσεις τα δωράκια και από την άλλη πλευρά τις ζωγραφιές! Δεν μπορούσες να κάνεις κάτι καλύτερο για αυτό τον χώρο! Και μαζί με τα κρεμαστά, τις κορδέλες και τα υπόλοιπα ο χώρος έγινε μαγικός που λέει κι η Δήμητρα :-)
    Και βάλατε και λάμπες και έκανες και μελέτη... δεν είσαι κι εσύ στα καλά σου :-) Καλά το είχε πει μια κοπέλα σε προηγούμενη ανάρτηση..μια χαρά θα το έκανες επαγγελματικά, άνετα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. και παλι συγχαρητηρια!!!πραγματικα θα θελα να ημουν και γω σε ενα παρτυ σας!δεν πειραζει ομως...ταξιδεψα νοερα!χρυσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Ό,τι να πω, αγαπημένη μου Ασπασία, είναι λίγα, για να εκφράσω το θαυμασμό μου για όλη αυτή την εξαίσια δημιουργία σας. Χωρίς να παραβλέψω τη σημαντική βοήθεια όλων των αγαπημένων σου προσώπων για την επιτυχία του πάρτυ, τονίζω για μια ακόμη φορά ότι είσαι καταπληκτική και ασυναγώνιστη όσο και να με λες μαμά κουκουβάγια.
    Έχεις καταπληκτική φαντασία, έφεση για πρωτοτυπίες, υπομονή, επιμονή, μα πάνω από όλα τρομερό πείσμα για την τελειότητα και το αποτέλεσμα; μας αφήνει όλους έκπληκτους!
    Το πιστεύω όντως ότι τα δυο αγγελικά σου πλασματάκια σού δίνουν δύναμη και σε εμπνέουν! Πώς είναι δυνατόν αυτά τα ματάκια που πετούν σπίθες και αυτά τα χειλάκια που στάζουν μέλι να μη σε κάνουν να πετάς στους εφτά ουρανούς και να αψηφάς την κούραση προκειμένου να τα ευχαριστήσεις; Βέβαια πολύτιμος αρωγός σε όλα αυτά είναι και ο μπαμπάς τους!
    Αγαπημένοι μου, σας εύχομαι να διοργανώσετε πολλές τέτοιες όμορφες οικογενειακές εκδηλώσεις, να χαίρεστε τα δυο χαρισματικά κοριτσάκια σας και όλοι σας να ζήσετε πολλά πολλά χρόνια πάντα χαρούμενοι και μονοιασμένοι.
    Σημειώνω ακόμη ότι η διαμόρφωση του χώρου και το όλο σκηνικό ήταν τέλειο! Μα πιο πολύ με συγκίνησε η όλη περιγραφή σου και το γεγονός ότι με αφορμή τα γενέθλια της δισέγγονης τού παππού τού Θοδωρή στα απομεινάρια τού σπιτιού του δόθηκε πάλι ζωή!
    Σας αγαπώ πολύ
    Η μαμά σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. 4 γενιές σε μια ανάρτηση!!!!!!!!!!Και το όλο εγχείρημα καθηλωτικό και ανατριχιαστικό ταυτόχρονα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Διάβαζα,διάβαζα,διάβαζα και σε κάθε γραμμή ένιωθα ταυτόχρονα δέος,συγκίνηση,χαρά,ανατριχίλα....ανάμικτα,αλλά έντονα τα συναισθήματα!!!!!Θέλεις το ερειπωμένο περιβάλλον, τα παιδικά χαμόγελα, οι ( για άλλη μια φορά ) τέλειες φωτογραφίες, ο πραγματικά μοναδικός τρόπος που τα (περι)γράφεις......Μπράβο που ξεσήκωσες ένα ολόκληρο χωριό για 2 μέρες στο πόδι...
    Πάντως μόνο εσύ θα μπορούσες να εμπνευστείς από ερείπια και γκρεμισμένα σπίτια και να τους δώσεις τόση ζωή, τόση χαρά ,τόσο χρώμα και να κάνεις τόσα παιδικά προσωπάκια να χαμογελούν!!!!!!!ΑΞΙΑ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ!!!!!!!!!!!!!!!
    1000 ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!Μα που το έκρυβες τόσο ταλέντο πια???????????
    Πραγματικά με κάθε ανάρτηση με εκπλήσεις όλο και περισσότερο,δεν ξέρω τι να περιμένω.Και επειδή ξέρω πόση προσπάθεια,πόση κούραση και πόσο κόπο προυποθέτει μια τέτοια διαδικασία...μπράβο και για την υπομονή και την επιμονή σου και για την πραγματικά αξιοζήλευτη έμπνευση να δημιουργείς για αυτούς που αγαπάς τέτοιες μοναδικές και αξέχαστες αναμνήσεις και να τις μοιράζεσαι και με μας τους φανατικούς αναγνώστες του blogg σου.
    So keep walking ( =writing)!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Ανυπομονώ για το πάρτι της μπεμπούλας!!!( Αμ τι να σου κάνω ανέβασες ψηλά τον πήχη)!!!!!!!Αλλά το θετικό είναι ότι έχεις να ανταγωνιστείς μόνο τον εαυτό σου!!!!!!!!

    Σας φιλώ γλυκά
    Νανά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
    Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα τόσο όμορφα και εμψυχωτικά σχόλια!
    Eίναι τόσα πολλά τα σχόλια και τόσο όμορφα όλα αυτά που μου γράφετε, που ένα ευχαριστώ δε φτάνει. Με κάνετε να αισθάνομαι πολύ όμορφα. Να το ξέρετε :)
    Ζητώ συγγνώμη που δεν προλαβαίνω να απαντήσω σε καθεμία ξεχωριστά.
    Σας φιλώ όλες!!!

    Ασπασία

    P.S. Κατ' εξαίρεση απάντησα μόνο στη φίλη Vania Quincampoix καθώς με ρωτάει κάτι πολύ συγκεκριμένο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Τι να σου γράψω φιλενάδα για το πάρτυ αυτό!!! Τα λένε όλα οι φωτογραφίες, η εξιστόρησή σου και τα λόγια των αναγνωστών:)
    Μαγικό! Τρυφερό! Χαρούμενο! Δημιουργικό! Εμπνευσμένο! Νοσταλγικό το hello kitty party σας στα ερείπια του σπιτιού του προπάππου!!!
    Με ενθουσίασαν όλα! Από τη φώτο σου ως μπετατζού, τη διακόσμηση, τον τρόπο που επέλεξες να μοιράσετε τις προσκλήσεις, τα δωράκια, τα παιχνίδια, τη δημιουργική απασχόληση, το post pic nic party που δεν είδαμε αλλά σίγουρα θα είναι καταπληκτικό, τα εξαφανισμένα παπάκια!!!!!
    Μπράβο σε όλους όσους βοήθησαν και συνετέλεσαν στην απόλυτη επιτυχία του πάρτυ και φυσικά σε σένα, εμπνεύστρια και διοργανώτρια!!! Πίσω από ένα πετυχημένο πάρτυ, κρύβεται πάντα μια ορεξάτη, οργανωτική και σούπερ μαμά:)))
    Να χαίρεστε τις κοράκλες σας και τις δύο και να είστε γεροί να τους χαρίζετε τόσο όμορφες και αξέσαστες αναμνήσεις!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Καταπληκτικά ολα μεσα σε ενα υπεροχο σκηνικό!!!
    Φαντάζομαι πως θα σας περιμένουν τα παιδια στο χωριο απο εδω και περα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Για να είμαι ειλικρινής, δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από εσένα Ασπασία :)
    Ιωάννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Έχω μείνει με το στόμα ανοικτό...!!!!! Μαγεύτηκα. Το μέρος υπέροχο, η διακόσμηση υπέροχη, όλα υπέροχα. Χρώμα, ζωντάνια, κέφι σε όλα. Χίλια μπράβο είναι λίγα. Η ιδέα με τη σφραγίδα στα δωράκια με ενθουσίασε. Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα φτιάξεις για τη μπέμπα. Περιμένω με ανυπομονησία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Μπράβο σου! Φαίνεται ότι έχεις μεράκι και δεν υιοθετείς λύσεις "ξεπέτα" όπως αρκετοί γονείς πια..Αυτό που βγάζεις και τις τέλειες φωτό λίγο πριν ξεκινήσει το πάρτυ (και φαντάζομαι είσαι λίγο κομμάτια..) ε, τι να πω! congrats!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Αυτή την αναρτηση δεν την χορταινεις. Ειναι η τρίτη φορά που τη διαβάζω. Τόσο η ιδέα ,οσο και η υλοποιηση και το συναισθημα σε καθηλώνουν. Πολλά μπράβο κορίτσι μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Τι να πρωτοπώ! Για την ιδέα να κάνεις το πάρτι σε αυτόν τον μαγικό χώρο, για τη δουλειά που ρίξατε ή για το εκπληκτικό αποτέλεσμα; Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα και τίποτα λιγότερο από εσένα βέβαια! Αυτόν τον καιρό ετοιμάζω το πάρτι του Μάνου μου που, καιρού επιτρέποντος, θα γίνει στην αυλή του παππού, οπότε κλέβω ιδέες ασύστολα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Εγώ τι να σου ευχηθώ Ασπασία;; Να είσαι εσύ καλά καταρχήν για να μπορείς πάντα να δημιουργείς όμορφες αναμνήσεις για τα κορίτσια σου! Και φυσικά να χαίρεστε και τις δυο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Το πάρτυ είναι με μια λέξη μαγικό! Χίλια μπράβο Ασπασία σε εσένα και στην οικογένειά σου για την υλοποίηση της υπέροχης σε σύλληψη ιδέας για την πραγματοποίησή του σε αυτόν τον μοναδικό χώρο!!!
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Τέλειο το πάρτυ σας όπως και όλα τα άλλα που έχεις κάνει.Πραγματικά που βρίσκεις το κουράγιο δεν ξέρω.Εγώ για να προλάβω να κάνω τα γενέθλια της κορούλας μου τον Μάϊο έχω αρχίσει ήδη την προετοιμασία για να προλάβω...Ασπασία μπορώ να ρωτήσω που έφτιαξες την σφραγιδούλα?Σκέφτομαι να φτιάξω από μία με το όνομα από κάθε παιδάκι για δώρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ την έφτιαξα σε ένα τοπικό τυπογραφείο που φτιάχνει και σφραγίδες. Σε οποιοδήποτε μαγαζί που φτιάχνει σφραγίδες μπορείς να την φτιάξεις. Το κόστος κυμαίνεται ανάλογα με το είδος της σφραγίδας και το μέγεθος. Προσωπικά μου κόστισε 10 ευρώ. Μπορεί αν την έφτιαχνα κάπου εδώ στην Αθήνα να μου πήγαινε οικονομικότερα.

      Άσχετο, αλλά τα καταστήματα Tiger τα ξέρεις; Θα βρεις ΑΠΙΘΑΝΑ πράγματα για δώρα σε ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ τιμές! Μπορείς να βρεις και σφραγιδούλες, όχι με το όνομα του κάθε παιδιού βέβαια, αλλά σφραγίδες με αρχικά γράμματα, ήλιους, πουλάκια, καρδούλες, κλπ. Και είναι πάρα πολύ οικονομικές και καλόγουστες. Που μένεις; Και Θεσσαλονίκη έχει από όσο ξέρω.

      Προχθές αγόρασα από εκεί ένα set με 26 σφραγίδες γράμματα (κάθε γράμμα και ξεχωριστή σφραγίδα) ΜΟΝΟ 3 ευρώ! Τους κάνω διαφήμιση τώρα, το ξέρω, όμως τα καλά πράγματα τα μοιράζομαι απλόχερα :) :) :)

      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια για το πάρτι μας. Με πετυχαίνεις σε πυρετό προετοιμασιών για το 1ο πάρτι γενεθλίων της μπεμπούλας μου.

      Η αλήθεια είναι ότι ώρες ώρες απορώ και εγώ με τον εαυτό μου που την έχω τόση όρεξη. Μάλλον αγαπώ πολύ να τους κάνω πάρτι :) Καλημέρα!

      Διαγραφή
  38. Σε ευχαριστώ πολύ για την άμεση ανταπόκριση!!!Μένω Χαλκίδα οπότε μάλλον για τοπικό τυπογραφείο θα ψάξω και εγώ.Είμαι σίγουρη ότι το πάρτυ της μικρούλας σου θα είναι καταπληκτικό!!Να χαίρεσαι τα κοριτσάκια σου και να μας γεμίζεις πάντα με τόσο όμορφες ιδέες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Κι εγώ έχω μείνει άφωνη από αυτό το αριστούργημα που βλέπω! Αυτό θα πει ΜΕ-ΡΑ-ΚΙ!
    Χίλια μπράβο! Έχεις ένα βραβειάκι από μένα! Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ μπορείτε να σχολιάσετε...