22.8.13

Ο δεκά-λογος της Δάειρας: Σκουληκομυρμηγκότρυπα



Από τις πιο αγαπημένες μου στήλες στο blog είναι ο 'Δεκά-λογος της Δάειρας' και αυτό γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να καταγράφω τις περισσότερες χαριτωμένες στιχομυθίες που έχω με την κόρη μου, τώρα που ανακαλύπτει τη γλώσσα και τον κόσμο. Στιχομυθίες που ζωγραφίζουν με πολύχρωμες
έντονες πινελιές την καθημερινότητά μου και με κάνουν να χαμογελάω φαρδιά, όποια στιγμή και αν τις διαβάζω...

[Ειπώθηκαν ~23,5 - 24 μηνών]


#1
Είμαστε μέσα στο αυτοκίνητο (πάμε διακοπές) και κάποια στιγμή μου ζητάει νερό. Της δίνω να πιει από το παγουρίνο της (σημ. διαθέτει ενσωματωμένο καλαμάκι) αλλά η Δάειρα επιμένει να πιει από άλλο ποτήρι, κανονικό. Της βγάζω ένα δικό της πλαστικό ποτηράκι, της το γεμίζω μέχρι τη μέση και της το δίνω να πιει. Όμως το νερό κουνιέται, αφού το αυτοκίνητο κουνιέται (λογικό), και η Δάειρα το κρατάει στα χέρια και το κοιτάζει. Κάποια στιγμή βαρέθηκε να περιμένει και λέει (απευθυνόμενη στο νερό):

Δάειρα: Κάτσε ήσυχα. Σε πίνω!

Σε πίνω στο ποτήρι που λένε...


#2
Σε μία κλασική συζήτηση με τον μπαμπά της (ο οποίος σημειωτέον όλο την ρωτάει να του πει τι είναι. Μα τι περιμένει να ακούσει από ένα 2χρονο;)

Θοδωρής: Δάειρα, τι είναι ο μπαμπάς;
Δάειρα: Απίτανος (=απίθανος)!
Θοδωρής: Και η μαμά;
Δάειρα: Γκινιάλικο (=γκρινιάρικο).

Η παραπάνω στιχομυθία θα χρησιμοποιηθεί σίγουρα εναντίον μου κάποια στιγμή, το ξέρω. Ωστόσο η δημοσιοποίησή της αποδεικνύει ότι είμαι αντικειμενική και δίκαιη :)


#3
Ανοίγει το συρτάρι από την συρταριέρα της, βγάζει μία κορδέλα για τα μαλλιά, την φοράει (όπως να 'ναι) στο κεφάλι και στη συνέχεια κατευθύνεται στον μεγάλο ολόσωμο καθρέφτη που έχουμε στο καθιστικό και λέει:

Δάειρα: Πω πω πω πω πω ομολφιαααααά (=ομορφιά)!

No comment


#4
Έχω μία έντονη συζήτηση με τη μαμά μου (τη γιαγιά της Δάειρας δηλαδή). Με λίγα λόγια διαφωνώ με κάτι και τσακώνομαι. Εμείς στον κάτω όροφο, η Δάειρα στον πάνω όροφο, βγαίνει στη σκάλα και μου κάνει δυνατά:

Δάειρα: Μαμά! ΜΗ φωνάζεις! Σε ακούσαμε!

Έμεινα στήλη άλατος!


#5
Νιώθοντας τύψεις για το παραπάνω συμβάν (#4), την πιάνω μετά από λίγη ώρα και της λέω:

Μαμά: Δάειρα, συγγνώμη αγάπη μου. Δε θα το ξανακάνω! Η μαμά φωνάζει; Ε; Συγγνώμη.
Δάειρα: Ναι. Η μαμά φωνάζει και η γκιαγκιά (=γιαγιά) μιλάει.

No comment


#6
Είναι ξαπλωμένη μαζί με τη θεία της και νονά Νανά και προσπαθεί να κοιμηθεί για μεσημέρι. Κλασικά, πιπιλίζει το δάχτυλό της το οποίο και έχει τραυματίσει από το πολύ πιπίλισμα. Κάποια στιγμή, το βγάζει, το κοιτάζει και λέει:

Δάειρα: Βοήτεια (=βοήθεια), Νανά, βοήτεια (=βοήθεια)! Έχω μιμί.

No comment


#7
Είναι καθισμένη στο γιογιό και κάνει κακά της. Μπροστά της η θεία της και νονά Νανά, της μιλάει. Μιλάει και η Δάειρα (λέει τα δικά της). Με λίγα λόγια, κάνουν συζήτηση (άρες μάρες κουκουνάρες δηλαδή). Κάποια στιγμή, της φέρνει η θεία της μπροστά την κούκλα της που μιλάει, περπατάει, κλπ για να απασχοληθεί. Η Δάειρα την βάζει να σταθεί όρθια, της πατάει την κοιλίτσα και η κούκλα αρχίζει να περπατάει. Εντωμεταξύ...

Νανά: Μπλα μπλα μπλα...
Δάειρα: Μπλα μπλα μπλα...

H κούκλα κάνει 2-3 βήματα, πέφτει κάτω και λέει:
Κούκλα: Σ'αγαπώ μανούλα. Σήκωσε με μανούλα.

Η Δάειρα τη σηκώνει, της ξαναπατάει την κοιλίτσα και συνεχίζει να λέει τα δικά της στη θεία Νανά.
Νανά: Μπλα μπλα μπλα...
Δάειρα: Μπλα μπλα μπλα...

Εντωμεταξύ η κούκλα κάνει ξανά 2-3 βήματα, ξαναπέφτει κάτω και ξαναλέει:
Κούκλα: Σ'αγαπώ μανούλα. Σήκωσε με μανούλα.

Η Δάειρα την σηκώνει και πάλι και συνεχίζει να λέει τα δικά της στη θεία Νανά.
Νανά: Μπλα μπλα μπλα...
Δάειρα: Μπλα μπλα μπλα...

Η κούκλα κάνει ξανά 2-3 βήματα, πέφτει για 3η φορά κάτω και ξαναλέει:
Κούκλα: Σ'αγαπώ μανούλα. Σήκωσε με μανούλα.
Δάειρα: Παλάτα (=παράτα) με και εσύ. Μιλάω με τη Νανά!

No comment


#8
Μία μέρα στο άσχετο...

Δάειρα: Παππού; Σ' αγκαπάω.
Παππούς: Και εγώ σ' αγαπάω γλυκιά μου!
Δάειρα: Εγώ σ'αγκαπάω πολύ πολύ...ως τον ουλανό (=ουρανό)...τα αστέλια (=αστέρια)...τον ήλιο...το φεγγάλι (=φεγγάρι)...(σκέφτεται...σκέφτεται...)...πες και κάτι άλλο!

Τον Άρη, την Αφροδίτη, τον Κρόνο, τον Πλούτωνα, τον άλλο Γαλαξία...(αλλά που να τα ξέρει η Δάειρα αυτά! Δεν έχει κάνει ακόμη αστρονομία...)


#9
Με πλησιάζει μία σφήκα και κάνω σαν παλαβή.

Δάειρα: Μαμά, μαμούλα;
Μαμά: Έλα Δάειρα.
Δάειρα: Φοβάσαι;
Μαμά: Ναι, φοβάμαι την σφήκα.
Δάειρα: Μη φοβάσαι. Εγώ είμαι εδώ και σε ποσέχω (=προσέχω)!

Σφήκες, μαύρες χήρες, φίδια, σκορπιοί δε σας φοβάμαι! Με προσέχει το παιδί μου :)


#10
Κάθεται μαζί με κάτι κοριτσάκια στο χωριό (που την βλέπουν σαν μπιμπελό καθότι η μικρότερη της παρέας) και αυτά παίζουν μαζί της ρωτώντας την διάφορα...

Κοριτσάκι 1: Δάειρα, πες ποδήλατο.
Δάειρα: Ποδήλατο.
Κοριτσάκι 2: Δάειρα, πες αυτοκίνητο.
Δάειρα: Ατοκίνητο.
Κοριτσάκι 1: Πες, σκουληκομυρμηγκότρυπα.
Δάειρα: Σκου-λη-κο-μυ-μη-γκοοοο-τυπα!!!

Ζω μεγάλες στιγμές η μάνα! Σε λίγο θα μου ξεφουρνίσει κανέναν 'τζι-τζι-μι-τζι-χό-τζι-ρα΄ και θα έρθω στα ίσια μου...


Πηγή φωτογραφίας

10 σχόλια :

  1. Καλά με έχεις αγχώσει!!!!! Η μικρή μου είναι 21 μηνών και οι μόνες λέξεις που λέει είναι μαμά , μπαμπά, νεο(νερό), γιαγιά και που είαιιιι(που είναι).. Αγχώθηκα η γυναίκα..
    Μαίρη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζω να το λες αστειευόμενη. Σιγά μην αγχωθείς. Κάθε παιδάκι θέλει το χρόνο του. Θα έρθει και της μικρής σου ο καιρός που θα σε ξετρελάνει με τα λογάκια της :)

      Διαγραφή
  2. χαχαχααα Λοιπόν από όλες τις στήλες που αναρτάς κι εγώ έχω μια αδυναμία στη συγκεκριμένη με τη Δαειρα!! Εχει γίνει μεγάλο αστέρι.. Νομίζω πως όταν πάει πρώτη δημοτικού θα αρχίσει να αρθρογραφεί αυτή στο μπλόγκ και θα γίνεις εσύ ο γκεστ σταρ!!!

    Το νουμερο ένα είναι μακράν το καλύτερο για μένα!!
    Κάτσε ήσυχα... σε πίνω!!! χαχαχαχααα

    Φιλιά σου κούκλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και εγώ τώρα τελευταία έχω μία αδυναμία σε αυτή τη στήλη, καθώς "γράφεται μόνη της". Με την έννοια ότι εγώ καταγράφω αυτά που λέει το παιδί και έχω έτοιμη ανάρτηση. Χαχαχα. Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. "Κάτσε ήσυχα σε πίνω"...χαχα!!..
    Αφού θα σε προσέχει μη φοβάσαι τίποτα!!..
    Καλό βράδυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Μαρία! Ναι όντως, αυτή η ατάκα της είναι από τις αγαπημένες μου. Και έχει φάση πώς τα παιδάκια σε αυτή την ηλικία, ενίοτε αντιλαμβάνονται τα άψυχα ως έμψυχα. Άκου εκεί να μιλάει στο νερό!

      Διαγραφή
  4. Ζείτε μεγάλες στιγμές!!!
    Οι ατάκες της μικρής ξεκαρδιστικές!!
    Τι ωραία που τα καταγράφεις...θα΄χει να τα θυμάται όταν μεγαλώσει..
    Σου στέλνω τα φιλιά μου...
    ***Αννιώ***

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι όλες μία και μία!!! Μωρέ τι παιδί είναι αυτό!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χαχαχα! Πάντως, ότι κι αν λες για αυτή τη στήλη.. εμάς μας αρέσει! Θέλουμε κι άλλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γειά σου Ασπασία, είμαι φίλη της νονάς σας. Κάποιες από τις παραπάνω ατάκες μου τις είπε και η Νανά... Η μικρή σας είναι απίθανη. Να τη χαίρεστε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ μπορείτε να σχολιάσετε...