19.1.16

Ο δεκά-λογος της Δάειρας: Οι γαλαζοαίματοι...και η υπηρέτρια!


[Η ηλικία της Δάειρας κατά τις παρακάτω στιχομυθίες ήταν μεταξύ 4 χρονών και 2 μηνών και 4 χρονών και 3 μηνών]

#1
Η Μελίβοια, αφού έχει φάει δύο μπισκοτάκια (αγοραστά, όχι homemade), ζητάει τρίτο. Της αρνούμαι. Αρχίζει να κλαίει. Τότε λαμβάνει δράση η Δάειρα...στα κρυφά. Της ψιθυρίζει...και καλά να μην την ακούσω...

Δάειρα:  Μελίβοια, δεν κάνει να φας άλλο μπισκοτάκι. Είναι κακό για την υγεία των μωρών. Και σταμάτα σε παρακαλώ να κλαψουρίζεις γιατί μου πήρες τα αυτιά. Άκου τη συμβουλή μου. Είναι για το καλό σου!

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα...


#2
Ένα βράδι ήμουν στην κουζίνα (που αλλού;;;) απασχολημένη και ο μπαμπάς είχε αναλάβει να απασχολήσει τα κορίτσια. Κάποια στιγμή του "σκάει" επαγγελματικό τηλεφώνημα. Απευθυνόμενος στη Δάειρα...

Μπαμπάς: Δάειρα, γιατί δε διαβάζεις στην αδερφούλα σου ένα παραμύθι;

Ο μπαμπάς βγαίνει στο μπαλκόνι να μιλήσει (και επ' ευκαιρία, να καπνίσει). Η Δάειρα εξαφανίζεται για λίγο και επιστρέφει με ένα παιδικό βιβλίο γεωμετρίας (δώρο της γιαγιάς - να εξηγούμαστε). Η μαμά (εγώ είμαι αυτή) εντωμεταξύ, μαγειρεύει και ακούει...

Δάειρα: Μελίβοια; Έλα να σου μάθω τις γωνίες. Αυτή είναι οξεία, αυτή είναι αμβλεία και αυτή είναι ορθή.

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα λέμε...


#3
Ένα βράδι έφαγε επιτέλους στο σπίτι και κάτι άλλο πέρα από μακαρόνια, παστίτσιο και μπιφτέκια.

Δάειρα: Μαμά, σε ευχαριστώ πολύ που σήμερα με έπεισες να δοκιμάσω νέα φαγητά. Και ξέρεις κάτι; Μέχρι τώρα δε δοκίμαζα γιατί νόμιζα ότι είχαν δηλητήριο.

Εεεε, είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα. Το 'παμε.


#4
Ένα πρωί...

Εγώ: Δάειρα, σήκω να πιεις το γάλα σου!
Δάειρα: Έλα να με πάρεις αγκαλιά.
Εγώ: Δεν μπορώ να σε κουβαλήσω. Είσαι μεγάλη πια. Και θα με πονέσει η μέση μου.
Δάειρα: Νομίζω ότι έσπασα τον αστράγαλό μου. Δεν μπορώ να περπατήσω. Τώρα τι θα κάνουμε; Βρες λύση.

Αυτό που η μαμά οφείλει (στο μυαλό του παιδιού) να βρίσκει λύση για τα πάντα, ακόμη και για τα μη υπαρκτά, ποτέ μου δεν το κατάλαβα...


#5
Ένα απόγευμα...

Δάειρα: Μαμά, σήμερα ο Κ. (= συμμαθητής της) με χτύπησε.
Εγώ: Σε χτύπησε;;;!!! Που σε χτύπησε;
Δάειρα: Στο χέρι.
Εγώ: Και εσύ τι έκανες;
Δάειρα: Το είπα στην κυρία Α. (=δασκάλα στα προ-προνήπια που είναι και στην απογευματινή φύλαξη) για να το πει στην κυρία Δ.(=η δασκάλα της στα προνήπια) για να το πει στην κυρία Ε.(=δασκάλα στα νήπια) για να το πει στην κυρία Ρ.(= καθαρίστρια) για να το πει στην κυρία Μ. (= γραμματέας) για να το πει στην κυρία Α. (= διευθύντρια) για να το πει σε εσένα. Όμως αφού δεν στο είπε αυτή, στο λέω εγώ!

Κανονική ιεραρχική δομή, όχι αστεία!


#6
Στον παιδικό έχουν αρχίσει και μαθαίνουν τα γράμματα, οπότε παίζουμε λεξούλες.

Εγώ: Δάειρα, πες μου μια λέξη που αρχίζει από Α.
Δάειρα: Άλογο.
Εγώ: Σωστά! Άλλη λέξη που αρχίζει από Α;
Δάειρα: Αλογότρυπα.
Εγώ: Τι είναι η Αλογότρυπα;
Δάειρα: Μία τρύπα που χωράει μέσα το κεφάλι του αλόγου.

Μετά τις σκουληκομυρμηγκότρυπες, την τρύπα του όζοντος και τις μαύρες τρύπες (του σύμπαντος), ήρθαν και οι αλογότρυπες 
#ThinkDifferent 
#ThinkOutOfTheBox


#7
Ένα απόγευμα μετά τον παιδικό σταθμό...

Εγώ:  Δάειρα, έλα να πιεις το χυμό σου! (σημ. φρεσκοστυμμένα μανταρίνια)
Δάειρα: Δε θέλω!
Εγώ:  Έλα, είναι πολύ νόστιμος.

Έρχεται. Δοκιμάζει.

Δάειρα: Μπλιαξ. Δε μου αρέσει μαμά.
Εγώ:  Σε παρακαλώ βρε Δάειρα. Σου αρέσουν οι αηδίες από το SM και δε σου αρέσει ο φρέσκος χυμούλης;
Δάειρα: Μαμά, εντάξει. Θα το πιω αν πιεις και εσύ μαζί μου. Φέρε 2 καλαμάκια. Το ροζ θα είναι δικό μου και το πορτοκαλί θα είναι δικό σου.
Εγώ: ΟΚ! (σκέφτομαι δεν πειράζει να παίξω λίγο θέατρο προκειμένου να πετύχω το στόχο μου)

Φέρνω. Πίνουμε (εγώ δηλαδή, προσποιούμαι ότι πίνω)

Δάειρα: Μμμμ, μαμά είναι νόστιμος τελικά.
Εγώ: Είδες που σου το είπα;

Η στάθμη του χυμού όμως δεν καταβαίνει ούτε χιλιοστό. Και ας πίνουμε και οι δύο. Ποιος δουλεύει ποιον; 
#funnymoments


#8
Κάτι ζήτησα από τη Μελίβοια (η οποία δε μιλάει πολύ, αλλά καταλαβαίνει πολλά) και υπάκουσε.

Εγώ: Μπράβο, Μελίβοια.
Δάειρα: Για αυτό τη γεννήσαμε μαμά. Για να μας ακούει!

Τι να σχολιάσω τώρα;


#9
Ένα απόγευμα, μου αρχίζει συζήτηση...

Δάειρα: Μαμά, σήμερα η Μ. (φίλη της) όπως παίζαμε, μου είπε να φύγω.
Εγώ: Γιατί σου είπε να φύγεις;
Δάειρα: Δεν ξέρω.
Εγώ: Και εσύ τι έκανες;
Δάειρα: Δεν έφυγα! Δεν είναι ούτε κυρία (=δασκάλα) ούτε η μαμά μου για να την ακούσω.

No comment.


#10
Βάζει στο κεφάλι του πατέρα της την βασιλική κορώνα (που της έφτιαξε την προηγούμενη η δασκάλα στο σχολείο αφού ήταν -όπως μου είπε- βασίλισσα της τάξης λόγω της γιορτής της), βάζει στην Μελίβοια μία στέκα κορώνα και μου λέει:

Δάειρα: Μαμά θέλεις να παίξουμε ένα παραμύθι; Ο μπαμπάς θα είναι ο βασιλιάς, εγώ η βασίλισσα, η Μελίβοια το πριγκιπόπουλο και εσύ η υπηρέτρια. Θέλεις;

Όταν λέω εγώ ότι όλοι εδώ μέσα, μικροί-μεγάλοι, "την είδαν" γαλαζοαίματοι και εγώ τους υπηρετώ νύχτα-μέρα, με λένε υπερβολική και γκρινιάρα! 
#παραιτουμαι

Πηγή εικόνας

To  'δεκάλογος' δεν το χρησιμοποιώ με την έννοια του βασικού συνόλου έγκυρων κανόνων, αλλά με την έννοια: δέκα + λόγια (=δέκα διάλογοι). Άλλοτε μου προκαλούν γέλιο, άλλοτε απλά χαμόγελο, άλλοτε συγκίνηση και άλλοτε έντονο προβληματισμό, οι διάλογοι με τη μεγάλη μου (πλέον) κόρη είναι πάντα χαριτωμένοι. Για να δείτε όλους τους δεκαλόγους της Δάειρας, πατήστε εδώ.


18 σχόλια :

  1. Εντάξει... αλογότρυπα :)
    Ανυπομονώ να ξεκινήσει και η μικρούλα τις ατάκες και να αλληλεπιδρούν! Να δω πως θα προλαβαίνεις να τα σημειώνεις όλα τότε!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εντάξει η μικρή είναι πανέξυπνη! Δεν ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω... την αλογότρυπα, την ατάκα για αυτό την γεννήσαμε, τις γωνίες κλπ! Καμιά φορά αναρωτιέμαι που τα βρίσκει το μυαλό τους και μας λένε τόσο έξυπνα και χαριτωμένα πράγματα! Να τις χαίρεσαι και τις δύο Ασπασία μου! Να τις καμαρώνεις και να τις ζουπάς- φιλάς κάθε μέρα! (όσο για την υπηρέτρια το αφήνω ασχολίαστο γιατί κάτι τέτοια μου λένε και εμένα... και είναι μεγάλο θέμα!!!). Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τους δεκαλόγους τους ευχαριστιέμαι στο έπακρο. Στο είπα; :-)
    Η Δάειρα είναι απίστευτη. Δώστης ένα μεγάλο φιλί από μένα. Αλλά και εσύ δεν πας πίσω με τα σχόλια σου που με κάνουν πάντα να γελάω :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εντάξει κλαίω με την αλογότρυπα!! Μην κουραστείς να καταγράφεις!!! Φιλιά πολλά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό που η μαμά πάντα κάνει τα πάντα (βλέπε υπηρέτρια) από πού το έχουν μάθει όλα τα πιτσιρίκια??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χαχαχαχα ειναι απλά υπέροχη!! Είχα να μπω καιρό στα αγαπημένα μου μπλογκς και ειλικρινά αυτή η στήλη μου είχε λείψει!!! 😝😘
    xo,
    ohmydarlingdeer.blogspot.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λατρεμένοι διάλογοι, μια ωραία ατμόσφαιρα....Είναι πανέξυπνη και βλέπω και τη μικρή να ακολουθεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μετά από αυτά εγω νομίζω οτι ανυπομονω για τους πρώτους διαλόγους Δάειρας-Μελίβοιας!!!
    Οσο γιατο τελευταιο και εγω εχω βασιλια και πριγκιπες και δυστυχως μου εχουν αναθέσει τον ιδιο ρολο με σένα... Απλά ετσι δειχνει πιο διασκεδαστικο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλημέρα Ασπασάκι!! Σε μια τόσο μουντή μέρα μου φτιάξατε το κέφι μαμά και Δάειρα!! Σε παρακαλώ μη σου φύγει η όρεξη να καταγράφεις. Τι δεκαλόγους θα διαβάζουμε μετά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλά η Μελίβοια έχει πολύ υλικό για να μάθει να λέει τα πάντα! Δεν υπάρχει ο τρόπος που μιλάει η Δάειρα! Τετραπέρατη! Μου άρεσε τόσο η ανάλυση της...ιεραρχίας στο σχολείο! Χαχαχα!

    Φιλιά, Βάσω η Μαμά Πρωτάρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Το ποσο απολαμβανω τα λόγια της Δαειρας το έχεις καταλάβει! Είναι φοβερή! Να τα χαίρεσαι τα ζουζούνια σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Τι αστεία που είναι!!! Φοβερές ατάκες να τη χαίρεστε!!!
    Γιούλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλημέρα κορίτσια! Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια και τα καλά σας λόγια! Χαίρομαι που διασκεδάζετε με τους δεκα-λόγους. Άλλωστε αυτός είναι ο στόχος μου. Να σας μεταφέρω το χαμόγελο και συχνά-πυκνά το γέλιο που μου προκάλεσαν όλες αυτές οι στιχομυθίες τη στιγμή που συνέβησαν :) Φιλιά σε όλες <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Οι απαντήσεις των παιδιών ώρες ώρες μπορεί να σε στείλουν αδιάβαστη!!!!Το δε Δαειράκι...καταπληκτικό!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ μπορείτε να σχολιάσετε...