3.2.15

Happy moments: Μια ζεστή κουκουβαγιοφωλιά για το νέο μωράκι


Όταν κάνεις σχέδια, Kάποιος γελάει εκεί ψηλά. Έτσι δε λένε; Ε, κάπως έτσι συνέβη και με εμένα... 

Πέμπτη 29 Γενάρη, πρωί. Ξέρω ότι σε μία εβδομάδα περίπου θα γίνω θεία για πρώτη φορά. Πώς το
ξέρω; Δύο μέρες πριν είχα μιλήσει με τον αδερφό-μου-daddy-to-be και με ενημερώνει ότι η μπεμπούλα δεν έχει αποφασίσει ακόμη να αφήσει τη ζεστασιά της μητρικής κοιλίτσας και,
όπως τους είπε ο γιατρός, θα της πάρει περίπου μία εβδομάδα ακόμη να ξεμυτίσει. "Ωραία" -λέω- "έχουμε καιρό να ετοιμάσουμε τις τσαχπινιές μας για το μαιευτήριο. Δεν υπάρχει περίπτωση να υποδεχτώ την μπουμπού χωρίς τσαχπινιές. Έχω σκεφτεί το concept που θέλω -πεταλούδες- (όπως είχα κάνει και τότε με την κυψέλη μας και τη μικρή μελισσούλα), έχω σκεφτεί τι θέλω να ετοιμάσω, όλα είναι under control. Ξεκινάω από Δευτέρα".  

Οπότε την ίδια μέρα, "πέφτω με τα μούτρα" στις εκκρεμότητες που έπρεπε να κλείσω ώστε να βγει το νέο μου blog στον αέρα. Ήδη το είχα κλειστό (aka private) εδώ και 10 μέρες για να μη φαίνεται η "ακαταστασία" που επικρατούσε λόγω εργασιών. Ήδη είχα λάβει e-mails και προσωπικά μηνύματα στο FΒ από αναγνώστες που νόμισαν ότι το έκλεισα οριστικά και απορούσαν γιατί. Ήδη είχα καθυστερήσει πολύ να το ανεβάσω (λίγο η μπέμπα, λίγο η Δάειρα, λίγο η καθημερινότητα...δε με άφηναν να εργαστώ εντατικά ώστε να ολοκληρώσω τις απαιτούμενες εργασίες). Ήδη είχα αγχωθεί. Το blog έπρεπε να ανέβει την Παρασκευή το πρωί, βρέξει-χιονίσει! Το είχα πάρει απόφαση. Ακόμη και αν αυτό σήμαινε να μην κοιμηθώ καθόλου όλο το βράδυ της Πέμπτης... 

Πέμπτη βραδάκι. Ένα τηλεφώνημα από τον αδερφό-μου-daddy-to-be κατόπιν νέας επίσκεψης στο γιατρό, ήταν αρκετό για να με αγχώσει. Η μπουμπού θα αντίκριζε τον κόσμο την επόμενη ημέρα και εγώ θα αντίκριζα τον πανικό ευθύς αμέσως. "Και τι κάνουμε τώρα, οέο;" 

Από τη μία, το blog που έπρεπε να ανέβει την επομένη όχι μόνο γιατί αυτή τη φορά είχα θέσει στον εαυτό μου αμετάκλητο deadline, αλλά γιατί ήξερα ότι τα γεννητούρια θα με αποσυντόνιζαν για τουλάχιστον 3-4 ημέρες. Ήξερα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να ασχοληθώ το Παρασκευο-σαββατο-κυριακο-δευτεριάτικο με το blog οπότε θα προστίθεντο νέα καθυστέρηση στην ήδη δεκαήμερη καθυστέρηση. Από την άλλη, οι τσαχπινιές για το δωμάτιο του μαιευτηρίου, τις οποίες θα έκανα βρέξει-χιονίσει και για τις οποίες μέχρι εκείνη τη στιγμή που έλαβα το τηλεφώνημα από τον bro, δεν είχα κάνει απολύτως τίποτα. Μα τ-ί-π-ο-τ-α όμως...Τι να πρωτοκάνω; Δεν ήξερα τι να πρωτοκάνω! Από που να αρχίσω; Από τη μία ήμουνα μέσα στην τρελή χαρά και την ανυπομονησία για το μωράκι και από την άλλη ήμουνα μέσα στο άγχος και τον πανικό ότι δε θα προλάβω ούτε το νέο blog να ανεβάσω, ούτε το δωμάτιο του μαιευτηρίου να στολίσω. Εντωμεταξύ τα παιδιά "αλώνιζαν" αράουντ ως άλλα λαγουδάκια της Duracell, ο μπαμπάς δεν είχε επιστρέψει ακόμη και εγώ σκέτη απελπισία.

Πάνω στις σκέψεις και στον πανικό, έρχεται ο Θοδωρής από το γραφείο (είχε πάει ήδη περασμένες 9), αναλαμβάνει να μπανιαρίσει/κοιμίσει τα παιδιά, φτιάχνω καφεδάκι, παίρνω το laptop παραμάσχαλα, απομονώνομαι και στρώνομαι στη δουλειά. Και εκεί που το αρχικό θέμα που είχα σκεφτεί ήταν πεταλούδες, λουλουδάκια, άνοιξη και τα συναφή, μου έρχεται ο εξής συνειρμός: Tο μωράκι θα γεννηθεί 30 Ιανουαρίου...ανήμερα των τριών Ιεραρχών...προστάτες των γραμμάτων και της παιδείας...γνώσης... σοφίας. Άρα τι πεταλούδες, λουλουδάκια και κουραφέξαλα; Τι σχέση έχει η πεταλούδα με τη σοφία; Και έτσι αποφασίζω αλλαγή concept ευθύς αμέσως. Το θέμα μου θα είναι η κουκουβάγια! Άλλωστε η κουκουβάγια έχει διττό συμβολισμό. Από τη μία συμβολίζει τη σοφία και από την άλλη συμβολίζει κάθε νέα μαμά.

Έτσι, αρχίζω έναν μαραθώνιο αναζήτησης στο internet μέχρι να βρω printables με γραφικά που αφενός μεν να μου αρέσουν, αφετέρου δε να είναι στα χρώματα που είχα προαποφασίσει: ροζ και φούξια με λίγες πινελιές καφέ και λαχανί. Βρήκα τα ιδανικά γραφικά, τα επεξεργάστηκα κατάλληλα όσον αφορά στα μεγέθη και τα λεκτικά και άρχισα ευθύς αμέσως τις χειροτεχνίες. Ευτυχώς είχα ήδη χοντρό χαρτί εκτύπωσης, κορδέλες, ξύλινα μανταλάκια και ξυλάκια 'παγωτού' και έτσι έφτιαξα μία επιγραφή καλωσορίσματος για την είσοδο του δωματίου (x2), καρτελάκια ευχών για τους επισκέπτες...



...και cupcake toppers. Προμηθεύτηκα από τα αγαπημένα μου Fresh Patisserie cupcakes σε τρεις γεύσεις (λεμόνι, πορτοκάλι, βανίλια) και macarons (σοκολάτα-μπισκότο, πραλίνα-καραμέλα) και όλα αυτά το πρωί της Παρασκευής. Όσο ο τοκετός βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη εγώ ανεβοκατέβαινα την Λ.Κηφισίας με το κινητό δίπλα μου μην τυχόν και γεννηθεί το μωρό και εγώ δεν προλάβω να είμαι εκεί.



Αγόρασα χυμούς, νερά και τα παρελκόμενα στα χρώματα που ήθελα...




...και άφησα ελεύθερα 15 ροζ, φούξια και ροζέ μπαλόνια με κρεμαστές κουκουβάγιες (τα μπαλόνια με το κρεμαστό -κάθε φορά- θέμα, έχουν πλέον γίνει σήμα κατατεθέν στους στολισμούς μου)...


Η σκούρα καφέ ταπετσαρία στον τοίχο του δωματίου ήταν ο τέλειος καμβάς για να αναδειχτεί ο στολισμός, όμως δυστυχώς η συννεφιά και η μουντάδα που επικρατούσε έξω από το παράθυρο αυτές τις μέρες δε δημιουργούσαν συνθήκες ιδανικού φωτισμού για τις φωτογραφίες μου και έτσι βγήκαν αρκετά σκοτεινές.

Δεν πειράζει όμως. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το μωράκι μας, εκτός από τη μητρική αγκαλίτσα, είχε και μία ζεστή κουκουβαγιοφωλίτσα για όσες μέρες έμεινε στο μαιευτήριο :) Όσο για τη θερμή υποδοχή που του κάναμε στο σπίτι, έφτιαξα μία αντίστοιχη επιγραφή καλωσορίσματος (x2 -για ασανσέρ και εξώπορτα) και γιρλάντες με το λεκτικό "Welcome Home Little Baby" για τη μους σοκολάτα τούρτα, καθώς όσο και να το προσπάθησα κανείς δεν αναλάμβανε στο παρά πέντε να μου φτιάξει μία δυόροφη ροζ-φούξια τουρτίτσα κουκουβάγια που είχα στο μυαλό μου.


Για μία ακόμη φορά συνειδητοποίησα ότι αν θέλεις κάτι πολύ, θα το καταφέρεις, ακόμη και αν οι συνθήκες είναι εναντίον σου, ακόμη και αν δεν το κάνεις 100% όπως το είχες αρχικά στο μυαλό σου. Στην προκειμένη περίπτωση δε θα έκανα πολλά περισσότερα, αφού ο χώρος και το γεγονός της γέννησης αυτό καθεαυτό επέβαλαν κάτι απλό και σεμνό, όμως κάποια πράγματα θα τα έκανα λιγάκι διαφορετικά. Π.χ. εάν είχα τη χρονική πολυτέλεια να τα παραγγείλω, θα επέλεγα ροζ cupcakes, φούξια macarons και μία δυόροφη ροζ-φούξια τούρτα, θα έφτιαχνα μεγάλα ροζ-φούξια ανεμομυλάκια για το βάζο με τα macarons και σπιτική ροζ λεμονάδα για κέρασμα.

Μπορεί να μην κατάφερα να κάνω ότι είχα αρχικά φανταστεί και σχεδιάσει -αφού με πρόλαβαν τα γεγονότα και ο χρόνος που είχα στη διάθεσή μου ήταν ελάχιστος- όμως κατάφερα να δημιουργήσω έστω την τελευταία στιγμή μία σεμνή και λιτή κουκουβαγιοφωλίτσα για το μικρό κουκουβαγιάκι που ήρθε να συμπληρώσει την ευτυχία της μαμάς του και του μπαμπά του και να κάνει και εμένα μία περήφανη και χαρούμενη κουκουβαγιοθεία! Και ευτυχώς μέσα σε όλα αυτά, πρόλαβα να ανοίξω εγκαίρως και το ανανεωμένο μου μπλογκόσπιτο για να σας πω τα χαρμόσυνα νέα μας.

Άλλος ένας κύκλος έκλεισε, αυτός της εγκυμοσύνης και της γλυκιάς προσμονής, και το γεγονός αυτό μου προκαλεί μια μικρή μελαγχολία βλέποντας ότι το καθετί κάποτε έχει ένα τέλος. Όμως από την άλλη ένας καινούριος κύκλος άνοιξε, αυτός της νέας ζωής που ήρθε στον κόσμο, και μαζί με αυτόν έγινε και μία καινούρια αρχή. Έχουμε ακόμη πολλά να ζήσουμε...
Καλώς μας ήρθες μωράκι!
Εάν είσαι νέος αναγνώστης και σου αρέσει το My Lovable Baby, πες το μας με ένα Like. Η Δάειρα, η μπεμπούλα και εγώ, σε ευχαριστούμε και σου στέλνουμε από ένα φιλάκι :)





23 σχόλια :

  1. Τι ομορφιές είναι αυτές! Να σας ζήσει το νέο μέλος. Καλότυχη και υγιής να είναι η μπεμπούλα σας σε όλη της τη ζωή. Και εσύ Ασπασία μου, να αξιωθείς να γίνεις πολλές φορές ακόμη θεία και πάντα να έχεις την ίδια ανεξάντλητη διάθεση να υποδέχεσαι με τέτοιες όμορφες τσαχπινιές τα ανιψάκια σου :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τυχερη η ανιψουλα που εχει τετοια θεια να τη φροντίζει.. Υπεροχα τα εκανες ολα Ασπασακι μου!! Να σας ζήσει!! πολλα φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να σας ζήσει Ασπασία! Γυναικοκρατία στο σόι σας... η Δάειρα είμαι σίγουρη ότι θα είναι κατ' ενθουσιασμένη για το νέο μωρό! Πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εντάξει. Για μια ακόμη φορά με αφήνεις άφωνη. Απλά και λιτά όπως αρμόζει σε μία γέννηση και συνάμα τόσο πλούσια από καλαισθησία. Διέπρεψες κουκουβαγιοθεία. Εύγε.
    Να χαίρεστε το μωράκι σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ... Συγχαρητήρια για τις ετοιμασίες. Όλα έγιναν υπέροχα και σου εύχομαι να έχεις πολλές ακόμα ευκαιρίες να ετοιμάζεις όμορφα πράγματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ως αντιπρόσωπος Μαμά Κουκουβάγια έχω να πω "εύγε"! Εσύ όλα τα καταφέρνεις, με 1-2 εσπρεσάκια είσαι ετοιμοπόλεμη ;-) Να σας ζήσει και πάλι το κουκουναγιάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μπράβο ρε Ασπασία, σε θαυμάζω ειλικρινά! Ήταν δημιουργικό το άγχος σου τελικά! Αξέχαστος θα μου μείνει ο στολισμός με τα μελισσάκια στη δεύτερη γέννα σου! Είχα ενθουσιαστεί τότε, όπως και τώρα!
    Να σας ζήσει το ζουζούνι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ασπασάκι, εγώ νομίζω ότι υπό πίεση αποδίδεις ακόμα καλύτερα :)
    Όλα όσα είδα είναι πανέμορφα!
    Και μου αρέσει πολύ ο τρόπος με τον οποίο κατέληξες στο θέμα υποδοχής της μπεμπούλας!
    Είσαι ταλεντάρα, στο έχω ξαναπεί!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Να σας ζήσει το κοριτσάκι σας, να το χαίρεστε και να το καμαρώνετε όλοι! Υπέροχες οι διακοσμητικές σου εμπνεύσεις, είναι συνάμα χαρωπές και καλόγουστές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τι όμορφα όλα Ασπασία μου.... Μπράβο και τόσο τελευταία στιγμή είσαι ΘΕΑ! Αχ μακάρι να είχε γεννήσει σε ιδιωτικό μαιευτήριο η Φωφώ να της κάνω τέτοιες τρέλες! Στο νοσοκομείο είναι αδύνατον- να φανταστείς την γλάστρα που της πήρα- την κλέψανε!!!! Εγώ δεν θα πω τι τυχερή που είναι μόνο η ανιψιά και φυσικά ο αδελφός σου, μα τι τυχερή που είναι η νύφη σου που δίνεις απλόχερα τόοοση αγάπη <3 Να σας ζήσει και πάλι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τι ομορφα!!! Και η δικη μ ανιψια γεννηθηκε την ιδια μερα!!! Τυχαιο;;; :-))) να τις χαιρομαστε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Να σας ζησει και παλι!! Δεν εχω λογια καθε φορα με αυτα που φτιαχνεις...Σε θαυμαζω!!!φιλακια πολλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εντάξει ούτε που το είχα σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να ετοιμαστεί κάτι τέτοιο!!! Απίθανα όλα και οι κουκουβάγιες και οι μελισσούλες!!!
    Και μετά από τέτοια πίεση ελπίζω να χαλάρωσες και λίγο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Να σας ζήσει το το μωράκι σας!Και σε σένα Ασπασία, πόσα μπράβο να πει κανείς; Τόσο όμορφα και προσεγμένα όλα στην παραμικρή λεπτομέρεια!Σου εύχομαι να έχεις πάντα αφορμές για τόσο ξεχωριστές δημιουργίες.
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Σε βρήκα μέσω facebook. Είσαι καταπληκτική. Ό,τι άλλο και να πω θα είναι περιττό.
    Να χαίρεσαι την ανιψούλα. Και εις άλλα ανιψάκια με υγεία.
    Διάβασα και τη σελίδα με το βιογραφικό σου. Είμαστε συνάδελφοι, μηχανικός και εγώ όμως πολιτικός μηχανικός και μαμά μίας 4χρονης μικρούλας. Χαίρομαι που σε ανακάλυψα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
    Κορίτσια, σας ευχαριστώ μία προς μία για τις ευχές και τα τόσο όμορφα σχόλια που μου αφήσατε! Δέσποινα, να χαίρεσαι και εσύ τη νεογέννητη ανιψούλα σου!
    Τελευταία ανώνυμη φίλη, καλώς ήρθες στο σπιτάκι μου. Δε μου είπες το όνομά σου :)
    Σας φιλώ όλες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Να σας ζήσειιι. Γερή και τυχερή να είναι η ανηψούλα σου. Τόσο όμορφο το καλωσόρισμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Να σας ζήσει!!! Καλότυχο και φωτισμένο να είναι το μωράκι σας. Τα ετοιμασες όλα τέλεια. Να σου πω νομίζω οτι δεν χρειαζεσαι να αγχωνεσαι πια για την βάπτιση. Οπως βλέπεις τα καταφέρνεις ακόμα και τελευταια στιγμή. Φιλακια πολλά σε ολα τα παιδάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια! <3
    Μαρία μου, μπορεί να τα καταφέρνω και τελευταία στιγμή, όμως μέχρι τελευταία στιγμή είμαι στην τσίτα. Είναι ψυχοφθόρο τόσο άγχος. Δε λέει... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Να σας ζήσει το μικρό κουκουβαγιάκι! Ήταν όλα υπέροχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Βρε τι κάνουν τα εσπρεσάκια! Ασπασία μου να σου ευχηθώ κι απο εδώ για την ανιψούλα σας, να είναι υγιής και τυχερή στη ζωή της και πάντα αγαπημένα ξαδέρφια με τις κόρες σου.
    Με γειά και τις αλλαγές στο Blog :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Να σας ζήσει το τυχερό μωρακι! Γιατι με τετοια θεία, τυχερό θα ειναι σιγουρα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ μπορείτε να σχολιάσετε...