8.2.15

Ο δεκά-λογος της Δάειρας: Ο κλέφτης


[Η ηλικία της Δάειρας κατά τις παρακάτω στιχομυθίες ήταν 3 χρονών και 4 εβδομάδων]


#1
Ήμασταν στο πατρικό του μπαμπά. Πάει στην τραπεζαρία και βλέπει κάτι φωτογραφίες του γάμου μας που έχει η γιαγιά κρεμασμένες στον τοίχο...

Δάειρα: Μαμά κοίτα. Μαμά νύφη, μπαμπάς νύφος.

Not bad at all! Φαντάζεστε να έλεγε "Μαμά κοίτα. Μπαμπάς γαμπρός, μαμά γαμπρίνα";;;


#2
Το καλοκαίρι, στο πατρικό του μπαμπά. Ο μπαμπάς στην Αθήνα (δεν είχε πάρει άδεια ακόμη) και τα κορίτσια και εγώ στο χωριό με τον παππού και τη γιαγιά. Ένα πρωί η Δάειρα και εγώ πάμε μία βόλτα με τον παππού με το αυτοκίνητο. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, της πιάνει κουβέντα μία γειτόνισσα...

Γειτόνισσα: Πήγες βόλτα Δάειρα;
Δάειρα: Ναι πήγα.
Γειτόνισσα: Με ποιον πήγες βόλτα;
Δάειρα: Πήγα με τους δύο γονείς. Παππού γονή και μαμά γονή.

Έτσι εξηγείται γιατί είπε στη δασκάλα της ότι έχει 10 γονείς...
(2 παππούδες+2 γιαγιάδες+4 θείοι/ες+1 μπαμπάς+1μαμά=10 ψυχές alltogether).


#3
Χαζεύαμε το ηλιοβασίλεμα. Σκέφτομαι "ευκαιρία είναι να της μάθω κάτι".

Εγώ: Δάειρα, ξέρεις τι είναι η ανατολή και η δύση;
Δάειρα: Ναι. Είναι που ο ήλιος ανεβαίνει από την ανηφόρα και κατεβαίνει από την κατηφόρα.

Αν ο Γαλιλέος είχε πει αυτό, θα απέφευγε την Ιερά Εξέταση for sure! Επέμενε όμως ότι η γη γυρίζει. Τι να του κάμω; Ας πρόσεχε...


#4
Κατά τις τελευταίες μέρες παραμονής στο πατρικό του μπαμπά, τη ρωτάει μία γιαγιά του χωριού...

Γιαγιά: Δάειρα, πως τα πέρασες στις διακοπές;
Δάειρα: Δεν έφυγα ακόμη. Εδώ είμαι. Να με ρωτήσεις πως τα περνάω.

Γιατί βρε γιαγιά μπερδεύεις τον αόριστο με τον ενεστώτα; Μη μας μπερδεύεις σε παρακαλώ...


#5
Την παίρνει η γιαγιά της και πάνε μία βόλτα στο χωριό. Στη διαδρομή συναντούν την κυρία Γεωργία, μία γειτόνισσα και φίλη της γιαγιάς. Η γιαγιά, που θέλει να μάθει καλούς τρόπους στο εγγονάκι της, της δίνει μία "φιλική" συμβουλή...

Γιαγιά: Δάειρα, χαιρέτησε την κυρά Γεωργία.
Δάειρα: Δεν είναι κυρία. Είναι μια γριά κουτσομπόλα.

Comment 1: Άντε μετά να πείσεις την κυρά Γεωργία ότι αυτό το αντέγραψε από τις κακές αδερφές της Σταχτοπούτας στο κινούμενο σχέδιο που λίγη ώρα πριν είχε δει…
Comment 2: Η γιαγιά την επόμενη φορά θα μασάει trident...



#6
Ήθελε να μακιγιαριστεί...

Εγώ: Είσαι μικρή ακόμη.
Δάειρα: Όχι, μεγάλη είμαι.
Εγώ: Είσαι μικρός άνθρωπος όμως.
Δάειρα: Είμαι μικρό ανθρωπάκι, αλλά μεγάλο παιδάκι.

This is called 'μαλαγανιές'... 


#7
Ήμασταν στο αυτοκίνητο. Συνοδηγός ο παππούς και η Δάειρα στο πίσω κάθισμα. Ξαφνικά, βλέπουμε μία χελώνα να διασχίζει το δρόμο...

Εγώ: Δάειρα; Χελώνα!
Mέχρι να σηκωθεί να τη δει, είχαμε απομακρυνθεί και η χελώνα δε φαινόταν...

Δάειρα: Που είναι;
Εγώ: Αχ! Δεν την πρόλαβες.
Λίγο πιο κάτω βλέπουμε ένα αλογάκι σε έναν αγρό...

Εγώ: Δάειρα; Αλογάκι!
Μέχρι να σηκωθεί να το δει, είχαμε απομακρυνθεί και το αλογάκι δε φαινόταν. Η Δάειρα εμφανώς ενοχλημένη και στα όρια να μπήξει τα κλάματα...

Δάειρα: Μη μου το κάνετε όπως τη χελώνα. Θέλω να το δω. Δεν είναι δίκαιο να το βλέπετε μόνο εσείς.

Κακές παρέες. Αυτή η φίλη μας Πέππα με τις δικαιοσύνες της τα φταίει. Ούτε η θεά Θέμιδα να ήταν...


#8
Θα πηγαίναμε βόλτα και δεν ήθελε να πάρουμε μαζί την μπέμπα.

Δάειρα: Η μπέμπα θα καθίσει εδώ.
Εγώ: Μόνη της;
Δάειρα: Ναι!
Εγώ: Και αν έρθει κανένας κακός άνθρωπος και την κλέψει;
Δάειρα: Δεν πειράζει. Θα γεννήσουμε άλλο.

Τόσο απλό...Μα πώς δεν το σκέφτηκα; 


#9
Κάποια στιγμή με φτάνει στα όριά μου -για την ακρίβεια με έκανε να τα ξεπεράσω- και της κάνω στα αστεία (αντιπαιδαγωγικό μεν, αστείο δε)...

Εγώ: Θα φας ξύλο.
Δάειρα: Μα δεν τρώγεται το ξύλο βρε μαμά. Πες μου “Δάειρα θα φας παστίτσιο”.

Ακόμη και τότε, το παστίτσιο σκέφτηκε. Είναι να μην έχεις αγαπημένο φαγητό...


#10
Το καλοκαίρι, ένα απόγευμα στο χωριό, πάει με το θείο της τον Άγγελο σε ένα μπάρμπα που τυγχάνει να έχει το ίδιο όνομα με έναν γείτονα που τον ήξερε.

Θείος Άγγελος: Καλησπέρα Δήμο.
Δάειρα: Δήμο σε λένε;
Δήμος: Ναι.
Δάειρα: Είσαι κλέφτης! Του έκλεψες το όνομα του Δήμου (του γείτονα εννοούσε).

Κόκκαλο ο κυρ Δήμος. Φαντάζομαι να συναντήσει μπροστά της ποτέ καμία Δάειρα, να δω τι έχει να γίνει...

Πηγή εικόνας

Εάν είσαι νέος αναγνώστης και σου αρέσει το My Lovable Baby, πες το μας με ένα Like. Η Δάειρα, η μπεμπούλα και εγώ, σε ευχαριστούμε και σου στέλνουμε από ένα φιλάκι :)

18 σχόλια :

  1. 5,8,9,10 θεϊκά!!!!!!!!!! Χαχαχαχαχαχ
    Λατρεύω Δαειράκι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απο τους καλυτερους δεκαλογους της Δαιρας.
    Ο νυφος
    Του νυφου
    Τον νυφο
    Νυφε
    Χαχαχαχαχα κλαμα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μα αυτός ο νύφος τι πλάκα που έχει!! Συν το ξύλο που δεν τρώγεται, οπότε θα προτιμήσει το παστίτσιο!!! Πολύ γέλιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δώσε της παστίτσιο και δε θέλει τίποτα άλλο...
      Καλημέρα :)

      Διαγραφή
  4. Φοβερή η μικρή σου - αλλά και τα σχόλια, πολύ γέλιο!

    Καλή συνέχεια
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Ελένη! Επισκέφτηκα και το δικό σου blog για να σε γνωρίσω καλύτερα. Η ανάρτηση με το ξυπνητήρι, τι γέλιο...

      Διαγραφή
  5. Α ρε Δαειράκι με τα ωραία σου! Να 'σαι καλά. Μας κάνεις και γελάμε με την ψυχή μας.
    Ασπασάκι, το παιδί είναι φαινόμενο. Να τη χαίρεσαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Για άλλη μια φορά δεν έχω λόγια... Απίστευτη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το στοματάκι τους βγάζει μαργαριτάρια ώρες-ώρες :)

      Διαγραφή
  7. Όπως πάντα απολαυστικότατη η Δάειρα!!!
    Πέθανα στο γέλιο...όλα ένα κι ένα!!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλά.. φάε τώρα εσύ ένα παστίτσιο κι ετοίμασε κι ένα νέο μπεμπάκι καλού κακού να σας βρίσκεται μια ρεζέρβα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ μπορείτε να σχολιάσετε...