30.9.14

Ο δεκά-λογος της Δάειρας: Η επιλογή

Από αριστερά προς τα δεξιά: αυτοπροσωπογραφία, ο μπαμπάς στο καράβι, η Σταχτοπούτα, ο μπαμπάς στο αυτοκίνητο
Ευτυχώς αρχίζει σιγά-σιγά το σπίτι να μπαίνει σε μία σειρά και μαζί με αυτό και εμείς. Φέτος αισθάνομαι ότι αυτή η προσαρμογή μας μετά τις διακοπές κράτησε πολύ περισσότερο από όσο είχα αρχικά υπολογίσει. Βέβαια οι δουλειές δε σταματούν ποτέ, απλά

υπάρχει κάποια στιγμή που αισθάνεσαι ότι έχει φύγει ένα μεγάλο βάρος από πάνω σου καθώς ολοκληρώνεις σιγά-σιγά τα "πρέπει" και αρχίζεις επιτέλους τα "θέλω" σου. Και αυτές τις δουλειές που συνοδεύουν τα "θέλω", απλά τις κάνεις με όρεξη. Γιατί τις βλέπεις ως δημιουργία και όχι ως αγγαρεία.

Μέχρι λοιπόν να έχω ξεκάθαρο μυαλό να γράψω (ανάρτηση), θα δίνω το παρόν με χαριτωμένους καλοκαιρινούς δεκα-λόγους της Δάειρας.

[Οι παρακάτω διάλογοι έγιναν όταν η Δάειρα ήταν 35 με 35,5 μηνών - λίγο πριν τα 3α της γενέθλια. To 'λάμτα' δεν είχε γίνει ακόμη 'ρο']


#1
Ήμασταν στη θάλασσα. Φορούσαμε και οι δύο μπικίνι.

Δάειρα: Μαμά, θέλω μαγιό σαν το δικό σου.
Μαμά: Τι εννοείς σαν το δικό μου; Εννοείς το ίδιο χρώμα;
Δάειρα: Εννοώ το ίδιο μαγιό.
Μαμά: Αυτό δεν βγαίνει για κοριτσάκια. Είναι για μαμάδες. Όμως το δικό μου είναι πράσινο. Το δικό σου είναι μπλε. Δηλαδή μου λες ότι θέλεις να σου πάρω ένα πράσινο;
Δάειρα: Ναι. Εγώ θα πάρω πλάσινο και εσύ μπλε.

Το μυαλό της όλο στα έξοδα. Τς τς τς...
 

#2
Μόλις φτάσαμε στη θάλασσα, είχε κύμα...

Δάειρα: Μαμά, είναι φουσκωτό το κύμα. Το φοβάμαι.

Ποσειδώνα παιδί μου, γιατί παίζεις με την τρόμπα και δε μας αφήνεις να κάνουμε ένα μπανάκι με την ησυχία μας; Ε;
 

#3
Βγαίνει από το ντουζ και μου λέει…

Δάειρα: Για μύρισε. Μυλίζω ψαλίλα(=ψαρίλα);

Και αναρωτιέμαι η μάνα: όταν λέει 'ψαρίλα' εννοεί 'σαρδελίλα' ή 'γοργονίλα'; Γιατί, αλλιώς απαντάς στη μία περίπτωση και αλλιώς στην άλλη.


#4
Στο πατρικό μου, η γιαγιά Χριστίνα έχει μία κορνίζα με φωτογραφία του θείου Πίπη που συμμετείχε στην λαμπαδηδρομία του 2004 (είναι ντυμένος λαμπαδηδρόμος και κρατάει στο χέρι του τη δάδα).

Δάειρα: Μαμά, κοίτα! Ο θείος Πίπης είναι Αμπιονίκης (=Ολυμπιονίκης).

Θείε Πίπη, πινόκιο, παρουσιάσου! Της είπες ποτέ ότι είσαι Ολυμπιονίκης; Ε; Σε τσάκωσα!  


#5
Ήμασταν στην παιδική χαρά και είχε αρχίσει να νυχτώνει. Η Δάειρα δεν ήθελε να φύγει με τίποτα.

Μαμά: Πάμε να φύγουμε από τις κούνιες. Θα σε φάνε τα κουνούπια.
Δάειρα: Τι λες βλε μαμά. Δε με χωλάει(=χωράει) το στομάχι τους.
Μαμά: Εννοώ θα σε τσιμπήσουν.
Δάειρα: Δε με νοιάζει.
Μαμά: Πάμε να φύγουμε σε παρακαλώ. Θα τσιμπήσουν τα κουνούπια την μπεμπούλα.
Δάειρα: Θα της βάλουμε κουνουπική κλεμούλα.

Άντε βγάλε άκρη μετά...


#6
Μία μέρα...

Μαμά:  Θα πάμε μία εκδρομή αύριο. Οι δυο μας.
Δάειρα: Που θα πάμε;
Μαμά: Θέλεις να πάμε στη Λευκάδα;
Δάειρα: Αυτή είναι εκεί που είναι τα καλάβια (=καράβια);

No comment


#7
Της βγάζω να φορέσει ένα λαχανί φόρεμα.

Δάειρα: Μαμά, δε θέλω να είμαι πλάσινηηηηηηηηη.

No comment

 
#8
Μιλούσε με μία ξαδερφούλα της στο τηλ (την επόμενη μέρα είχαμε κανονίσει να τους επισκεφτούμε). Εντωμεταξύ είχα ανοικτή ακρόαση.

Ξαδερφούλα: Έλα σπίτι μας.  Θα τα περάσουμε όμορφα. Θα πάμε για μπάνιο...Έχουμε και σκύλο...
Δάειρα: Εμείς έχουμε μόνο γάτες, κοτοπουλάκια, κοκολάκια(=κοκοράκια), κότες, πάπιες, γάλους. ΜΟΝΟ αυτά έχουμε.

ΜΟΝΟ αυτά τα λίγα ζωντανά! Με ένα πόνυ και ένα κούνελο, λεγόμαστε επισήμως και φάρμα.

 
#9
Ήμασταν στα μαγαζιά και δοκίμαζε καπέλα. Βάζει στραβά το καπέλο και πήγα να της το φτιάξω.

Δάειρα: Μαμά, μη μου χαλάς την πλάξη (=πράξη)!

No comment


#10
Τελικά επιλέγει ένα καπέλο που δε μου άρεσε. Της λέω ότι δε μου αρέσει.

Δάειρα: Μαμά, μη μου χαλάς την επιλογή!

No comment

12 σχόλια :

  1. Τι κάνουν τα αγαπημένα μου κοριτσάκια????τα έχασα με τις διακοπές!!!απολαυστικοί οι σημερινοί διάλογοι με το Δαειράκι!πως να της χαλάσεις τα χατήρια βρε παιδί μου!!!!!!!!!!!!αυτή πεταλώνει ψύλλο στην κυριολεξία!!έχει δίκιο το κορίτσι!που να τη χωλέσει το κουνούπι ολόκληρη κοπέλα στην κοιλιά του!!!θα είναι απόλαυση η βόλτα μαζί της στις κούνιες..αλλά κατάλαβα ότι περάστε απίστευτες διακοπές!!μη της χαλάσεις λοπόν το χατήρι φιλενάδα μου και του χρόνου σίγουρα ένα μπικίνι πρασινούλι της το χρωστάς!!σας στέλνω την αγάπη μου και αγκαλίτσα μεγάλη και στις δυό σας!!υ.γ..και μένα τέρμα οι διακοπές,χθές γύρισα κι απο τις τελευταίες και του χρόνου κορίτσια μου να τα περάσετε σούπερ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μικρό μου αγγελούδι είσαι μια απόλαυση για μια ακόμη φορά .Όσο μεγαλώνεις τόσο περισσότερο γίνεσαι πιο ελκυστική και πανέξυπνη.Είσαι μια θαυμάσια όαση μέσα στη ζωή μου που με κάνει να νιώθω μια απέραντη ευφορία και γελάω σαν μικρό παιδί καθώς διαβάζω τα έξυπνα λογάκια σου!Οι ζωγραφιές σου είναι πολύ χαρακτηριστικές. Η φαντασία σου είναι καταπληκτική.Θαυμάζω τις εύστοχες απαντήσεις σου και την ευρηματικότητά σου.Είσαι ένα μικρό σκαθαράκι που όλη μέρα δεν ησυχάζει.Σου εύχομαι,λατρευτό μου κορίτσι, να σου δίνει ο Θεός πάντα δύναμη και να σε λατρεύουν όλοι.
    Ένα μεγάλο μπράβο και σε σένα, Ασπασία μου, που έχεις την επιμονή να καταγράφεις στιχομυθίες της κορούλας σου και να τις μοιράζεσαι μαζί μας.
    Σας λατρεύω
    Η γιαγιά Χριστίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μη χαλάς την επιλογη του παιδιου κι εσυ βρε Ασπασία μου!! χαχαχαχα.. Απολαυστική Δάειρα!! Μα τι ζουζουνί!! πολλα φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χαχαχα!! Ρε συ τι λέει το στόμα της πια!!! χαχαχα!!! Δεν υπάρχει αυτό το παιδι!!!!

    Τρελοτουρίστρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όσο μεγαλώνει η ετυμολογία της γίνεται ακόμα καλύτερη!
    Γέλασα πάρα πολύ με το #3!
    Φιλιά πολλά κουκλίτσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. χαχαχα!!!!!!!!! Άκου εκεί ψαρίλα. χαχαχα. μα πως της ήρθε; Μάλλον θα μούλιασε το παιδί μέσα στην μπανιέρα και θα αισθάνθηκε για λίγο γοργονίτσα. Είναι φοβερό το Δαειράκι. Μεγάλη ατακαδόρισα. Μα που τα σκέφτεται μου λες;

    Σας φιλώ. Χριστίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. χαχαχα! Μαμα της το χαλάς λεμε. Σαν να μου φαινεται οτι ολο κοντρα του πας του παιδιου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η Δάειρα και εγώ σας ευχαριστούμε για τα σχόλια <3 <3 <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αχ, αυτό το παλιοφουσκωτό κύμα που τρομάζει τα παιδάκια... :-)
    Η ψαρίλα μετά το μπάνιο όλα τα λεφτά! χαχαχα!
    Κάθε φορά που διαβάζω τις ατάκες της, μου φτιάχνει η διάθεση!
    Τα φιλιά μου και στις δύο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ μπορείτε να σχολιάσετε...