26.5.14

Smart ideas: Και κάπως έτσι βρήκαμε την υγειά μας…



Με την άνοιξη έχω μία σχέση αγάπης και μίσους. Από τη μία την αγαπώ γιατί σηματοδοτεί την αντίστροφη μέτρηση για την αγαπημένη μου εποχή, το καλοκαίρι, την αγαπώ γιατί η μέρα μεγαλώνει, την αγαπώ γιατί ο ήλιος βγαίνει όλο και πιο συχνά μόνος στον ουρανό, την αγαπώ γιατί ο καιρός αρχίζει και ζεσταίνει, την αγαπώ γιατί μου φτιάχνει τη διάθεση, την αγαπώ γιατί η φύση είναι στο μεγαλείο της ηχητικά και οπτικά: τα πουλιά κελαηδούν, το πράσινο σε όλες τις αποχρώσεις κυριαρχεί και αυτή η πράσινη αρμονία διαταράσσεται μόνο από τις πολύχρωμες πινελιές που «σχεδιάζουν» στο τοπίο τα άνθη των λουλουδιών και των ανθισμένων δέντρων. Ειδικά από φέτος έχω έναν ακόμη λόγο να την αγαπώ. Την αγαπώ γιατί είναι η εποχή που έφερα στον κόσμο το δικό μου μικρό μελισσάκι. Από την άλλη τη μισώ γιατί είναι σε έξαρση τόσο οι ιώσεις (που μας ταλαιπωρούν οικογενειακώς από όταν η Δάειρα ξεκίνησε παιδικό σταθμό) όσο και η αλλεργική ρινίτιδα (που με ταλαιπωρεί χρόνια τώρα). Με το που ανθίζουν τα πρώτα ανθάκια, αρχίζει το προσωπικό μου δράμα. Η μύτη μου τρέχει και με γαργαλάει, με πιάνει φαγούρα σε όλο το κορμί, με τσούζουν και μου δακρύζουν τα μάτια, ξεραίνεται ο λαιμός μου, φταρνίζομαι, ενίοτε έχω και πονοκεφάλους, αισθάνομαι τρομερή αδυναμία και κουράζομαι συχνά …με λίγα λόγια υποφέρω. Και υποφέρω για όσο διαρκεί η άνοιξη, δηλαδή για τρεις ολόκληρους μήνες! Τώρα βέβαια, που η Δάειρα πηγαίνει παιδικό σταθμό, δεν μπορώ να καταλάβω αν τα συμπτώματα που έχω την άνοιξη οφείλονται σε συνάχι λόγω ίωσης που μου “κουβάλησε” στο σπίτι ή σε συνάχι λόγω αλλεργικής ρινίτιδας. Όπως και να έχει πάντως, το συνάχι είναι συνάχι και δεν ταλαιπωρεί μόνο εμένα, αλλά και τη Δάειρα. 

Σχετικά με το συνάχι που οφείλεται σε κάποια ίωση, ο παθολόγος μου έχει συστήσει κατά καιρούς διάφορα αποσυμφορητικά ρινικά σπρέι και ένα σκεύασμα παρακεταμόλης και υδροχλωρικής ψευδοεφεδρίνης, το οποίο όμως μου προκαλεί φοβερή υπνηλία. Ο δε παιδίατρος, για τη Δάειρα, μας συνέστησε ΜΟΝΟ πλύσεις με αποστειρωμένο φυσιολογικό ορό. Όταν τον ρώτησα αν υπάρχει κάποιο ειδικό φαρμακάκι για να πάρει, μου είπε ότι «δε φορτώνουμε το παιδί με φάρμακα για ψύλλου πήδημα, αφήστε που δεν ενδείκνυται και τίποτα καλύτερο από τον ορό για αυτή την περίπτωση».

Σχετικά με το συνάχι που οφείλεται στην αλλεργία, ο αλλεργιολόγος μου συνέστησε αντισταμινικά, αποσυμφορητικά ρινικά σπρέι, οφθαλμικές σταγόνες και συχνές ρινικές πλύσεις με φυσιολογικό ορό. Η ιδέα ότι θα χρειαζόταν να λαμβάνω φάρμακα κάθε χρόνο για 3 μήνες για την υπόλοιπη ζωή μου, δεν μπορώ να πω ότι με βρήκε ιδιαίτερα χαρούμενη. Το αντίθετο θα έλεγα. Η αλήθεια είναι ότι τα φοβάμαι τα φάρμακα και τα αποφεύγω όσο μπορώ.

Στο σημείο αυτό ανοίγω μία παρένθεση για να διηγηθώ σύντομα ένα τραγελαφικό συμβάν που επιβεβαιώνει το φόβο μου στα φάρμακα. Όταν κανονίσαμε να πάμε γαμήλιο ταξίδι σε ένα εξωτικό νησί της Ταϊλάνδης, είχα διαβάσει σε έναν ταξιδιωτικό οδηγό τι φάρμακα χρειάζεται να έχει κανείς μαζί του αφού ουσιαστικά η χώρα –ούσα τριτοκοσμική- ενέχει πολλούς κινδύνους (βακτηρίδια στο μη πόσιμο νερό, κουνούπια τίγρεις, μαϊμούδες που δαγκώνουν, κλπ). Ή τουλάχιστον έτσι είχα πειστεί από τον οδηγό που είχα διαβάσει. Ο οδηγός λοιπόν συμβούλευε μία κατεβατή λίστα από διάφορα φάρμακα, από αντιεμετικά και αντιβιώσεις μέχρι αντιφλεγμονώδη, φάρμακα για τη διάρροια, τον πυρετό, τις αλλεργίες, αλοιφές κλπ. Ακόμη απορώ με την_τρέλα_μου_μέσα που πείστηκα να τα αγοράσω και ακόμη χειρότερα που κατάφερα και έπεισα τον Θοδωρή να πάει σε ένα φαρμακείο με τη λίστα ανά χείρας και να επιστρέψει στο σπίτι με καμιά 20αριά σκευάσματα και με μία απόδειξη που υπερέβαινε τα 200 ευρώπουλα (δε θυμάμαι το ακριβές ποσό πάντως ήταν διακόσια σάμθιγκ). Και δε φτάνει αυτό, μόλις τον ρώτησε η φαρμακοποιός τι τα χρειάζεται όλα αυτά τα φάρμακα και μάλιστα χωρίς συνταγή γιατρού, ο Θοδωρής ντρεπόταν να πει ότι τον έστειλε η τρελή γυναίκα του και της είπε ότι «η τρελή η κουνιάδα μου πάει ταξίδι στην Αφρική και με έστειλε να τα πάρω». Χαχα. Ακόμη χαμογελάω φαρδιά όταν το θυμάμαι. Όμως, πού θέλω να καταλήξω; Ότι κουβάλησα μαζί μου μία βαλίτσα φάρμακα και όταν στο ταξίδι μού ράγισε το πίσω δόντι από ένα…πατατάκι!!!!!!! που πήρα από το minibar του δωματίου στο ξενοδοχείο και έπαθα οίδημα και πρήστηκα και πονούσα, φοβήθηκα να πάρω ένα ισχυρό παυσίπονο που κουβαλούσα μαζί, μην τυχόν και με πιάσει καμία παρενέργεια εκεί στην άλλη άκρη της γης και τι θα έκανα η καψερή, οπότε σκέφτηκα ότι από ραγισμένο δόντι δε θα πέθαινα, από παρενέργεια φαρμάκου που δε μου είχε συστήσει ο γιατρός μου όμως, μπορεί και να έβλεπα τα ραδίκια ανάποδα. Οπότε τι έκανα; Κάθισα να πονάω (σωστά μαντέψατε). Μπορεί το ίδιο να έκανα αν με δάγκωνε μαϊμού τώρα που το σκέφτομαι. Εδώ κλείνει η παρένθεση. Και συνεχίζω…

Οπότε, λόγω αυτής της φαρμακοφοβίας μου, ό,τι σκευάσματα μου πρότειναν ο παθολόγος και ο αλλεργιολόγος τα χρησιμοποίησα για λίγο. Και μετά έμεινα έγκυος στην Δάειρα και “τα έκοψα μαχαίρι”. Και τότε η μόνη λύση που κατέφευγα ήταν οι ρινικές πλύσεις με φυσιολογικό ορό για να ανακουφιστώ από κάποια από τα συμπτώματα, τα οποία -επισημαίνω ότι- δεν είμαι σίγουρη αν προέρχονται από την αλλεργία ή από κάποια ίωση. Τότε λοιπόν είχα πάρει από το φαρμακείο ορό με το λίτρο, αλλά ομολογώ ότι δεν ήταν καθόλου πρακτική λύση αφού δεν μπορούσα να τον χρησιμοποιήσω όταν βρισκόμουν εκτός σπιτιού.

Στο σημείο αυτό θα κάνω πάλι μία μικρή παρένθεση να πω ότι είχα αναζητήσει και άλλες λύσεις για την καταπολέμηση των ενοχλητικών συμπτωμάτων του συναχιού και αυτά είναι τα “γιατροσόφια της γιαγιάς” που λένε. Βρήκα αρκετά, όμως «κράτησα» τα all-time-classics: αφέψημα από τσάι του βουνού ή χαμομήλι ή θυμάρι ή μέντα ή φασκόμηλο, αναπνοές με φύλλα ευκάλυπτου και τέλος ρινικές πλύσεις με αλατόνερο. Με τα αφεψήματα όλα καλά, όμως δεν μπορώ να κουβαλάω στην τσάντα μου τις αλυκές ούτε να πετάγομαι κάθε τρεις και λίγο όταν είμαι εκτός σπιτιού σε κάποιο σούπερ-μάρκετ προκειμένου να αγοράσω αλάτι για να ανακουφιστώ από το ενοχλητικό «γαργάλημα» της μύτης και τη ρινική καταρροή. Επομένως, έψαχνα για κάτι πιο πρακτικό. Κλείνει η παρένθεση.

 Όταν λοιπόν έφτιαχνα το βρεφικό δωμάτιο της Δάειρας, είχα προμηθευτεί -εκτός από έπιπλα και ρούχα- και όλα τα απαραίτητα αναλώσιμα. Μέσα σε αυτά και αμπούλες φυσιολογικού ορού τις οποίες τις ανακάλυψα τότε (είναι φοβερό πόσα πράγματα ανακαλύπτεις όταν γίνεσαι μάνα που πριν σου περνούσαν απαρατήρητα). Ψάχνοντας για τις καλύτερες αμπούλες λοιπόν, ρώτησα σε δύο διαφορετικά φαρμακεία και μου συνέστησαν και στα δύο τις αμπούλες Clinofar. Αλήθεια! Η δε Δάειρα, όσον αφορά στα «γιατροσόφια της γιαγιάς», επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να πιει τσάι, χαμομήλι, θυμάρι, μέντα, οι αμπούλες φυσιολογικού ορού φαίνεται να αποτελούν μονόδρομο για την περίπτωσή της κάθε φορά που έχει συνάχι.

Και έτσι άρχισα σιγά –σιγά να «κλέβω» αμπούλες της Δάειρας και να τις χρησιμοποιώ (και) για μένα. Και από τότε δε λείπουν ποτέ από το σπίτι μας, το αυτοκίνητο, τη τσάντα μου, το σακίδιο του καροτσιού. Παντού έχω «σκορπίσει» ώστε να υπάρχουν.

Η δε Δάειρα τις θεωρεί πλέον «καλλυντικό» της και τις κουβαλάει μαζί στην τσάντα της όταν πάμε βόλτα (όπως η μαμά κουβαλάει το lip-gloss), μαζί με τα γυαλιά ηλίου της, τη χτένα της και τα υγρά μαντηλάκια για τα χεράκια της. Της έχουν γίνει αγαπημένη συνήθεια. Οι ρινικές πλύσεις με τις Clinofar την ανακουφίζουν από τα συμπτώματα και τη βοηθάνε να αναπνεύσει καλύτερα. Και τώρα που έχουμε και την μπεμπούλα, τις προμηθευόμαστε πλέον εις τριπλούν. Η μπεμπούλα (ευτυχώς ακόμη δεν έχει κολλήσει συνάχι λόγω ίωσης) όμως τις χρησιμοποιώ –όπως μου συνέστησε ο παιδίατρος- προληπτικά ώστε να είναι καθαρή η μυτούλα της και να αναπνέει καλά όταν θηλάζει, αλλά και όχι μόνο. Και τις χρησιμοποιούμε όχι μόνο για να καθαρίζουμε το ρινικό βλεννογόνο αλλά και για την υγιεινή των ματιών μας. Παρόλο που στην αγορά υπάρχουν εξειδικευμένες λύσεις και για τη μύτη και για τα μάτια, εμείς επιμένουμε σε φυσικές και ταυτόχρονα πρακτικές λύσεις. Και ο φυσιολογικός ορός είναι ό,τι πιο φυσικό και καθαρό. Και κάπως έτσι βρήκαμε την υγειά μας μαμά και κόρες...

Πηγή φωτογραφίας

19 σχόλια :

  1. Ο φυσιολογικός ορός είναι το πλέον αγαπημένο αξεσουάρ μας!
    Θες για την μύτη της Δώρας, θες για τους φακούς της μαμάς; Πάντα εκεί!

    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Μάρθα! (σε διάβασα με καθυστέρηση)
      :)

      Διαγραφή
  2. Και φυσικά τα αγοράζουμε σε ποσότητες. Γιατι αν δεν καθαρίσει η μυτούλα μας πιανει βηχαλάκι και γινόμαστε χειρότερα. Μαμα και γιοι. Ο μικρός εμαθε να βαζει και μονος του. Εχει πολύ πλάκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Μαρία μου! Είδες που ξέχασα να αναφέρω και για το βήχα; Καλά που μου το θύμισες. Μια φορά η Δάειρα είχε ένα βήχα που δε σταματούσε. Ορό δεν της είχα βάλει καθώς τότε ήμουν νέα μαμά και δεν ήξερα.
      Πήρα τον παιδίατρο τηλ, του είπα τα συμπτώματα και με διαβεβαίωσε ότι ο βήχας είναι από τις μυξούλες που γυρίζουν στο φάρυγγα και πνίγεται. Μου είπε απλά να της κάνω πλύσεις με clinofar (δε μου είπε "κάνε της πλύσεις με ορό", αλλά συγκεκριμένα "κάνε της πλύσεις με clinofar"). Όμως εγώ επέμενα στο τηλ να έρθει να την εξετάσει καθώς ανησυχούσα μήπως έχει κάτι χειρότερο, αφού ο βήχας ήταν πολύ έντονος. Τελικά ήρθε, έκανε την ίδια διάγνωση, της έκανα πλύσεις 4-5 φορές την ημέρα και συνήλθε πολύ σύντομα θυμάμαι.

      Διαγραφή
  3. Το θέμα της ρινίτιδας είναι πονεμένο και για μένα..Χρόνια ρινίτιδα, όχι απλά αλλεργική, που σημαίνει ότι σχεδόν όλο το χρόνο δεν αναπνέω σωστά...Ο φυσιολογικός ορός βοηθάει πολύ, αν έχεις ήπια συμπτώματα. Εγώ δυστυχώς που είμαι σε πολύ χάλια κατάσταση, δεν με βοηθάει. Αλλά για τα μωρά είναι η πλέον ενδεδειγμένη λύση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωχ, πρέπει να είναι πολύ σπαστικό να μην μπορείς να αναπνέεις άνετα Κική μου. Εγώ δυσκολεύομαι να αναπνεύσω 3 μήνες (της άνοιξης) και είναι πολύ ενοχλητικό ως αίσθηση. Φαντάζομαι τι περνάς εσύ.
      Να διευκρινίσω εδώ (και σε ευχαριστώ που με το σχόλιό σου μου δίνεις την ευκαιρία να το κάνω) ότι ο φυσιολογικός ορός σαφέστατα δεν υποκαθιστά φαρμακευτικές λύσεις που είναι οι πλέον κατάλληλες για διάφορες παθήσεις του ανώτερου αναπνευστικού, ωστόσο για απλές περιπτώσεις (όπως η δική μου) αλλά και για καθαρισμό της μυτούλας βρεφών και νηπίων (αλλά και παιδιών) από μυξούλες, είναι η βέλτιστη λύση. Κατά την ταπεινή μου -πάντα- γνώμη αλλά και προσωπική εμπειρία ως Ασπασία αλλά και ως μαμά ενός νεογέννητου και ενός 2,5χρονου που επί 1,5 χρόνο ταλαιπωρούνταν λόγω παιδικού σταθμού.

      Διαγραφή
  4. Αχ και εμείς σε ποσότητες αγοράζουμε!!! Και εγω στην εγκυμοσύνη μου μόνο φυσιολογικό ορο χρησιμοποιούσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι από τα πλέον απαραίτητα αναλώσιμα για εμάς τις μαμάδες. Εμείς στο σπίτι μας καταναλώνουμε περισσότερες αμπούλες από ό,τι πάνες :)
      Καλησπέρα Βάνα!

      Διαγραφή
  5. καλά πλάκα κάνεις ολόκληρο άρθρο για να διαφημίσεις τις αμπούλες.....εμείς αγοράζουμε φυσιολογικό ορό σε 1 lt και τραβάμε με σύριγγα κόστος 2€....αυτή είναι λύση!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσυ αν θέλεις να κουβαλάς σε μια βόλτα που θα πας το λίτρο μαζί σου και τη σύριγγα μπορείς να το κάνεις η να βάζεις ένα λιτρο ορο στη σχολικη τσαντα του παιδιού σου και μια σύρριγα επίσης μπορείς να το κάνεις.

      Συμφωνώ με τι οικονομικές λύσεις για το σπίτι και αυτό πρέπει να κανείς, αλλά μερικές φορές χρειάζεσαι και την άνεση κι εκεί οι αμπούλες πλεονεκτούν.

      Δε συμφωνώ όμως καθόλου με το στυλάκι σου και τον εξυπναδίστικο τρόπο που σχολίαζεις, τουλάχιστο δίχνει απρεπές.

      Διαγραφή
    2. Αγαπητή ανώνυμη (μακάρι να γνώριζα το όνομά σου ώστε να σε αποκαλέσω με αυτό),
      δεν είναι όλα θέμα χρημάτων. Είναι και θέμα πρακτικότητας. Το να κουβαλώ μαζί μου όπου πάω ένα (ή μισό - υπάρχει και σε συσκευασία του μισού) λίτρο ορό και μία σύριγγα, είναι τελείως μη πρακτικό για πολλούς -προφανείς- λόγους.
      Επιπρόσθετα, ο ορός σε μπουκάλι δεν έχει τον ίδιο βαθμό αποστείρωσης από τη στιγμή που θα ανοιχτεί και με την πάροδο του χρόνου, όπως έχει ο ορός σε αμπούλα. Και στην περίπτωσή μου, δε θα το προτιμούσα ως λύση για το νεογέννητο μωρό μου.
      Εκτός αυτών, το να κυκλοφορούν σύριγγες στο σπίτι μας με ένα ζωηρό 2,5χρονο που σκαρφαλώνει παντού, είναι μη ασφαλές. Και ούτε μπορώ να βάλω λουκέτο σε όλα τα ντουλάπια, αλλά και να έβαζα, δεν είναι λύση να κλειδώνω και να ξεκλειδώνω δεκαπέντε φορές την ημέρα. Μη νομίζεις, όλα τα έχω σκεφτεί...
      Στην τελική, ό,τι πληρώνεις παίρνεις.

      Αν και δεν ταυτίζομαι με τον μη ευγενικό τρόπο που επέλεξες να μου πεις τη γνώμη σου, σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο καθώς μου δίνεις την ευκαιρία να παραθέσω κάποια επιπλέον επιχειρήματα που παρέλειψα να αναφέρω στο άρθρο μου. Και επίσης γιατί μου δίνεις την ευκαιρία να απαντήσω σε όποιον άλλον αναγνώστη έχει ανάλογες απορίες.

      Ασπασία

      Διαγραφή
    3. Αγαπητή ανώνυμη #2, σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο :) Εσύ γιατί δεν υπέγραψες επώνυμα; Αφού είναι τόσο ευγενικό το σχόλιό σου. Δεν είχες λόγο να μην το κάνεις :)
      Όχι τίποτα άλλο, αλλά δε μου αρέσει να απευθύνομαι τόσο απρόσωπα σε αναγνώστες του blog μου.

      Διαγραφή
  6. Ασπασία μου, και εμένα η αδερφή μου για τα ανιψάκια μου clinofar χρησιμοποιεί. Εντωμεταξύ νόμιζα ότι ήταν κάποια φίρμα ξένη, αλλά τελικά είναι made in Greece και αυτό είναι ένα άλλο επιχείρημα που θα μπορούσες να αναφέρεις την εποχή που ζούμε με την ξενομανία που μας κατακλύζει. Γιατί να μην υποστηρίξουμε τις ελληνικές επιχειρήσεις δηλαδή;
    Απολαμβάνω να σε διαβάζω. Αν και είμαι φανατική των έξυπνων δεκαλόγων της Δάειρας, ό,τι και να γράψεις έχεις έναν ιδιαίτερο τρόπο που μου αρέσει πολύ (πρέπει να στο έχω ξαναπεί αυτό). Να μου φιλήσεις τη Δαειρούλα. Και το πατουσάκι της μικρής :-)))))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Alina μου, σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και για το θαυμασμό που τρέφεις για το Δαειράκι μου και τα λογάκια της. Να είσαι καλά :)
      Απλά να διευκρινίσω για τους αναγνώστες ότι η Omega Pharma Hellas (της οποίας είναι οι αμπούλες clinofar) δεν είναι αμιγώς ελληνική εταιρία. Προέρχεται από εξαγορά ελληνικής φαρμακευτικής εταιρίας αλλά είναι μέλος πολυεθνικού ομίλου. Αυτό βέβαια δεν αναιρεί το γεγονός ότι παρέχει εργασία σε εκατοντάδες συμπατριώτες μας και κατά κάποιον τρόπο, ναι, θα μπορούσες να πεις ότι είναι ελληνική φίρμα. Αυτά προς αποφυγή παραπληροφόρησης.
      Φιλάκια

      Διαγραφή
  7. Ασπασία μου αυτή η αλλεργική ρινίτιδα είναι το χειρότερό μου! ξεκίνησε στην εφηβεία μου και δεν με έχει αφήσει... και ούτε πρόκειται! Εντάξει εγώ πλέον χρησιμοποιώ πιο δραστικούς τρόπους (βλ. χάπια) αλλά σίγουρα για κάποιον που δεν θέλει ή για μικρότερο παιδί ο ορός είναι must! Τα φιλιά μου. Κάλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Και εμείς την αγοράζουμε συνέχεια
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κι εμείς έχουμε σαν αξεσουάρ τις αμπούλες! Πάντα μέσα στην τσάντα πετάω 2-3 κι έχω το κεφάλι μου ήσυχο! (και για μένα εννοείται)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Φιλενάς, θίγεις πολύ ευαίσθητες χορδές τώρα και γι αυτό αποφάσισα να καταθέσω κι εγώ την εμπειρία μου. Αν και η επιβεβαιωμένη ευαισθησία μου στα φυτικά αλλεργιογόνα δεν είναι τόσο έντονη ("προτιμώ" τις γάτες) έχω μεγάλη κλίση στο να γυρνάει η παραμικρή συμφόρηση σε "ιγμορίτιδα" (τα εισαγωγικά γιατί οι γιατροί κάπως αλλιώς το λένε τώρα).
    Συμφωνώ απόλυτα με όσα λες για το φυσιολογικό ορό αλλά όσον αφορά τα "εργαλεία", να τι προτείνω:
    Για το δρόμο και για τη γυναικεία τσάντα που χωράει τα πάντα, υπάρχουν οι οροί της Physiomer σε συσκευασία σπρέι.
    Για το σπίτι και για ενήλικες υπάρχει, νομίζω μόνο μέσω διαδικτύου, το sinus rinse. Μεγάλη διαφορά στην αποτελεσματικότητα της πλύσης της ρινικής κοιλότητας!
    Βοήθησα; Ελπίζω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Εννοείται πως με τις clinofar έχουμε βρει κ εμείς την υγεια μας και δεν λείπουν ποτέ απο καμία τσάντα μας. Είτε τη σχολική που τους βαζω να εχουν μαζί, στις διακοπές, στις βόλτες. Παντού. Είναι βολικές, εύχρηστες και σωτήριες!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ μπορείτε να σχολιάσετε...