3.2.14

Ο δεκά-λογος της Δάειρας: Ο βάτραχος



Και λέει, λέει, λέει...
Και γράφω, γράφω, γράφω...
Και μοιράζομαι μαζί σας.
(Η αλήθεια είναι ότι το έχω παρακάνει με τους δεκα-λόγους της Δάειρας τώρα τελευταία, αφού αυτή είναι η 6η κατά σειρά ανάρτηση με δεκα-λόγους που ανεβάζω τις τελευταίες 15 μέρες. Όμως η μικρή σολάρει κανονικά τον τελευταίο 1+ μήνα).

[Ειπώθηκαν μεταξύ 28,5 μηνών και 29 μηνών]


#1
Μιλούσα έντονα με τον παππού. Είχαμε μία διαφωνία.

Δάειρα: Χαλαλώστε λίγκοοοοοοοοοο (=χαλαρώστε λίγο)

Η αλήθεια είναι ότι μετά από αυτό που μας είπε, μας έκλεισε τα στόματα.


#2
Είχαμε πάει σε έναν ανοικτό παιδότοπο και εκεί είχε ένα πολύ μεγάλο φουσκωτό που από τη μία είχε σκαλάκια και από την άλλη τσουλήθρα. Ε, λοιπόν το ανεβοκατέβηκε 6 φορές. Στην 7η κουράστηκε στα μισά της σκάλας και ένα κοριτσάκι τη βοήθησε να ανέβει. Όταν φτάσαμε σπίτι...

Μαμά: Δάειρα, είπες 'ευχαριστώ' στο κοριτσάκι που σε βοήθησε;
Δάειρα: Ναι.
Μαμά: Τι της είπες δηλαδή;
Δάειρα: Ευχαλιστώ κολιτσάκι!
Μαμά: Και αυτό τι σου είπε;
Δάειρα: Παλακαλώ κυλία μου.

Το παιδί μου έχει τρόπους...και φαντασία.


#3
Μόλις επιστρέψαμε σπίτι από το σχολείο, της άλλαξα ρούχα και της έβγαλα τα λαστιχάκια από τα μαλλιά.

Δάειρα: Γκιατί μου έβγκαλες το κοτσιδάκι; Δεν είπαμε ότι δεν παίλνουμε τα πλάγματα (=πράγματα) του άλλου; Δε θα μου το ξαναπάλεις. Μου το υπόσχεσαι;

Δάσκαλε που δίδασκες...Ας πρόσεχα.


#4
Μία μέρα...

Δάειρα: Μαμά, η κυρία Χ. (=η δασκάλα της) με χτύπησε σήμελα.
Μαμά: Τι εννοείς 'σε χτύπησε'; (προσπαθώντας να καταλάβω αν σοβαρολογεί ή αν είναι στη φαντασία της).
Δάειρα: Να. Πέλασε και με χτύπησε στο μέτωπο και μετά μου έδωσε ένα φιλάκι.
Μαμά: Αααα, πες μου έτσι. Καταλάθος σε χτύπησε.
Δάειρα: Ναι. Όμως μαμά πλέπει (=πρέπει) να πας να τη μαλώσεις.

Πρέπει;


#5
Όπως έτρεχε μέσα στο σπίτι, πέφτει καταλάθος πάνω στην πολυθρόνα. Επιστρέφει πίσω και της λέει: 

Δάειρα: Συγγνώμη.

Ή έχουμε καλούς τρόπους ή δεν έχουμε...


#6
Πάω να την πάρω από το σχολείο...

Μαμά: Δάειρα, σήμερα δεν έφερα το αυτοκίνητο. Θα πάμε σπίτι με τα πόδια. Μπορείς να περπατήσεις ή είσαι κουρασμένη;
Δάειρα: Μπολώ, αλλά πλόσεχε μη μας πατήσει κανένα αυτοκίνητο.
Μαμά: Μην ανησυχείς. Θα προσέχω.
Δάειρα: Και εγώ θα πλοσέχω μη μας τσιμπήσει καμία μύγα.
 
Είπαμε. Με τη Δάειρα "δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα (ούτε καν τις μύγες), είμαι ελεύθερος" [Ν. Καζαντζάκης] (άσχετο αλλά μου ήρθε)  


#7
Βάζει το αυτί της πάνω στην κοιλιά μου για να αισθανθεί το μωράκι.

Δάειρα: Μαμά, το μωλό κλωτσάει την μπάλα!

Η αλήθεια είναι ότι έχω μία μικρή Μαραντόνα μέσα στην κοιλιά...


#8
Παίζει με τον μπαμπά της μεταμορφώσεις. Ο μπαμπάς την μεταμορφώνει σε διάφορα πράγματα ή ζωάκια και μετά την κυνηγάει. Και η Δάειρα το διασκεδάζει πολύ.

Μπαμπάς: Άμπρα, κατάμπρα να γίνεις μπιφτεκάκι.
Μπαμπάς: Άμπρα, κατάμπρα να γίνεις αρνάκι.
...
...
...
Μπαμπάς: Άμπρα, κατάμπρα να γίνεις λιονταράκι.

Κάποια στιγμή βαρέθηκε να παίζουν και του λέει:

Δάειρα: Μπαμπά, κάνε με τώλα (=τώρα) Δάειλα (=Δάειρα).

Να την ξεχάσουμε λιονταράκι; Δε λέει...


#9
Άλλη μέρα έπαιζε πάλι μεταμορφώσεις με τον μπαμπά. Αφού την μεταμόρφωσε σε διάφορα και αφού την έκανε πάλι Δάειρα, μετά ο μπαμπάς αυτομεταμορφώνονταν και την κυνηγούσε.

Μπαμπάς: Άμπρα κατάμπρα, έγινα λαγουδάκι.
Μπαμπάς: Άμπρα κατάμπρα, έγινα κατσικάκι.
...
...
...
Μπαμπάς: Άμπρα κατάμπρα, έγινα λύκος.

Και πάνω στην τρομάρα της...

Δάειρα: Άμπλα κατάμπλα, γκίνε γλήγολα μπαμπάς.

Λύκε, λύκε, είσαι εδώ;;; δε θέλω να είσαι εδώ!!!


#10
Μία μέρα που ο μπαμπάς δεν είχε επιστρέψει ακόμη από το γραφείο, η Δάειρα ήθελε να παίξει μεταμορφώσεις μαζί μου. Εγώ έβαζα πλυντήριο πιάτων εκείνη την ώρα που μου το ζήτησε.

Δάειρα: Μαμά, έλα να παίξουμε άμπλα κατάμπλα (=άμπρα κατάμπρα).

Μαμά: Μόλις τελειώσω. 

Περίμενε λίγο, αλλά βαρέθηκε να περιμένει οπότε επέστρεψε στην κουζίνα και μου λέει:

Δάειρα: Μαμά, άντε τελείωνε για να σε κάνω βάτλαχο (=βάτραχο).

Χάθηκε να με κάνει μία λέαινα; Μία τίγρη; Μία πάνθηρα; (έστω και ροζ...)
Μα να με κάνει βάτραχο;;;; Βάτραχο;;;

Πηγή φωτογραφίας

9 σχόλια :

  1. Βάτραχο για να σε φιλήσει η Δάειρα και να γίνεις πριγκίπισσα. Δες το θετικά. Είναι υπέροχη Ασπασία. Πολλά φιλία. Ιωάννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για άλλη μια φορά πολύ καλή!!! Λέει το στόμα της ένα σωρό!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εντάξει είναι μια μικρή θεούλα!
    Πολύ μου αρέσει ο τρόπος σκέψης των μικρών παιδιών! Αφοπλιστικότατος!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το γλυκό μου αγγελούδι είναι πολύ εκφραστική και πολύ παραστατική, όπως πάντα! Από φαντασία και ευγένεια είναι ασυναγώνιστη.
    Όσο για την ασφάλειά σου, Ασπασία μου, μην ανησυχείς έχεις άνθρωπο να σε φροντίζει και μάλιστα πολύ αφοσιωμένο, τη μικρή σου νεράιδα!
    Φαίνεται ότι πολύ έντονα βιώνει τις καταστάσεις μέσα από το παιχνίδι. Τις δήθεν μεταμορφώσεις σε διάφορα ζώα τις θεωρεί πραγματικές και είναι πολύ χαρακτηριστικός ο τρόπος που αντιδρά. Με λίγα λόγια είναι καταπληκτικήηηηη! Ο θεός να είναι πάντα μαζί σας να σας προστατεύει.
    Σας αγαπώ πολύ
    Η μαμά σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλησπέρα αγαπημένη μου Ασπασούλα και απίστευτο Δαειράκι!!!δεν σε ξέχασα Ασπασούλα μου αλλά μιά τενοντίτιδα με έχει καθηλώσει 2 βδομάδες και στέλνω με το ζόρι 5-6 σχόλια την ημέρα μέχρι να επανέλθει κανονικά η κατάσταση!είμαι αρκετή ώρα στο σπιτάκι σου όπως πάντα άλλωστε,γιατί οι διάλογοι με το Δαειράκι με καθηλώνουν και με συναρπάζουν!!το λατρεύω το Δαειράκι μας!!άμπλα κατάμπλα λοιπόν και σήμερα και ας χαλαρώσουμε λίγκο βρε παιδιά γιατί μας έχει πάρει η κάτω βόλτα!!πραγματικά χαλαρώνω εδώ!!!το παιδί μας έχει τρόπους αφού λέει παλακαλώ κυλία μου!!σ'ευχαριστώ καλή μου φίλη για τα εγκάρδια σχόλιά σου στο μπλόγκ μου!!Αλήθεια σκέφτηκες κι εσύ να εκδώσεις τους απολαυστικούς διαλόγους με το Δαειράκι?για σκέψου το κι εσύ!!!Η μικρή όχι απλά σολάρει στους δεκα-λόγους αλλά είναι μια πραγματική σούπερ-σταρ της καρδιάς μας!!!φιλάκια άπειρα και στις δυό σας κορίτσια μου αγαπημένα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Έχω πάει με την όπισθεν στο ιστολόγιο και διάβασα και την ανάρτηση''η μαμά κι εγώ είμαστε κότες''δεν παίζεται το Δαειράκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ μπορείτε να σχολιάσετε...