15.10.13

Ο δεκά-λογος της Δάειρας: Μου το υπόσχεσαι;



Οι τελευταίες χαριτωμένες στιχομυθίες που είχα με την 2 ετών κόρη μου που θυμήθηκα να καταγράψω. Με εκπλήσσει με το πόσο ετοιμόλογη είναι και με τον τρόπο που απορροφά σαν σφουγγάρι τα όσα ακούει γύρω της.
 
[Ειπώθηκαν μεταξύ 24,5 μηνών και 26 μηνών]


#1
Ο μπαμπά της, απευθυνόμενος σε εμένα, μου έλεγε κάτι και τελείωσε τη φράση του αποκαλώντας με "αγάπη μου"...

Μπαμπάς: μπλα μπλα μπλα...αγάπη μου!
Δάειρα: Όσι μπαμπά! Εγκώ είμαι η αγκάπη σου.
Μπαμπάς: Και η μαμά είναι η αγάπη μου!
Δάειρα: Όσι! Η μαμά είναι η Ασπασία Ασπασούλα.
Μπαμπάς: Και εσύ ποια είσαι;
Δάειρα: Η αγκάπη αγκαπούλα.

Η Αγκάπη Αγκαπούλα του Αγκάπου και της Αγκαπίνας.


#2
Της έκοβα τα νύχια της μέσα στο δωμάτιό της...

Δάειρα: Λε μαμά. Μη τα λίχνεις στο πάτωμα.
Μαμά: Δεν πειράζει αγκάπη μου. Θα σκουπίσω σε λίγο.
Δάειρα: Βλε το καημένο το νυχάκι! Πέφτει στο χαλάκι...

Το πρόβλημά της τελικά δεν ήταν μη λερωθεί το χαλάκι, αλλά μην κάνει μιμί το νυχάκι...


#3
Όταν παίζει με τα μπεμπάκια της (κούκλες) χαλάει ουκ ολίγες πάνες. Μία μέρα...

Δάειρα: Μαμά, πάμε να μου δώσεις μία πάνα.
Μαμά: Τι την θέλεις;
Δάειρα: Για το μωλάκι μου. Έκανε πιπί.
Μαμά: Όχι τώρα Δάειρα. Έχω δουλειά.
Δάειρα: Βλε μαμά, το μωλάκι έκανε πιπί. Κλίμα (=κρίμα) είναι!!!

Άχου το μωρέ!!!


#4
Μία μέρα, κάτι προσπαθούσε να κάνει, ανεπιτυχώς (δε θυμάμαι ακριβώς τι)...

Δάειρα:
Γκαμώτο σήμελα! (=Γαμώτο σήμερα!)
Δε δίνω σημασία. Μετά από λίγο...
Δάειρα: Γκαμώτο σήμελα!
Μαμά: Δάειρα, αυτό δεν το λένε τα παιδάκια. Το κατάλαβες;
Με κοιτάζει με μεγάλη προσοχή και μετά μου γνέφει με το κεφάλι καταφατικά και μου λέει...
Δάειρα: Το κατάλαβα μαμά. Το λένε μόνο οι μαμάδες!

Και πάνω που αναρωτιόμουν... μα ποιός της έμαθε αυτή τη λέξη!!!


#5
Όπως έγραψα και στην προηγούμενη ανάρτηση, κάνω προσπάθειες να φάει φρούτα. Μία μέρα, της προσφέρω μία φέτα μήλο...

Μαμά: Έλα! Πάρε μία φετούλα.
Δάειρα: Μαμά, ατό (=αυτό) δεν είναι φετούλα. Φετούλα είναι το άσπο (=άσπρο) τυλάκι (=τυράκι).

Σωστά. Πώς δεν το σκέφτηκα;



#6
Μία μέρα,τη βλέπω να έχει πάρει το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης και να το βουτάει μέσα-έξω σε ένα ποτήρι με νερό. Με το που τη βλέπω, φρικάρω!

Μαμά: Δάειρα, τι κάνεις εκεί;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Δάειρα: Ολίστε μαμά! Το έπλυνα!

Ουδέν σχόλιο...


#7
Στα γενέθλια του μπαμπά της, του τραγουδούσε το τραγουδάκι για να σβήσει ο μπαμπάς τα κεράκια του...

Δάειρα: Να ζήσεις μπαμπούλη και χόνια (=χρόνια) πολλά ♪ ♫ ♫ ♪ ♪
μεγκάλος να γίνεις με άσπα (=άσπρα) μαλλιά ♪ ♫ ♫ ♪ ♪
Ξαφνικά σταματάει απότομα και απευθυνόμενη στον πατέρα της...
Δάειρα: Μπαμπά; Αφού ΕΙΣΑΙ μεγάλος!

Σωστά. Αφού είναι ήδη μεγάλος, γιατί λέει το τραγουδάκι "μεγάλος να γίνεις";


#8
Έχουμε πάει βόλτα στον Εθνικό Κήπο και κάπου εκεί βρίσκουμε μία (βρωμο)λίμνη γεμάτη χελώνες, χελωνάκια και πορτοκαλί ψάρια.

Μαμά: Δάειρα, κοίτα! Βλέπεις τα ψαράκια;
Δάειρα: Ναι μαμά! Τα βλέπω. Ο Νέμος που είναι; (σημ. 2 μέρες πριν είχαμε δει DVD την ταινία της Disney "Αναζητώντας τον Νέμο"..το ψαράκι).
Μετά από λίγο, βλέπει  ένα αρκετά μεγάλο πορτοκαλί ψάρι...
Δάειρα: Μαμά! Κοίτα! Ατός είναι ο μπαμπάς του!

Η μαμά δεν υπήρχε, γιατί την έφαγε ο καρχαρίας (της βρωμολίμνης)...



#9
Μία μέρα προσπαθώ να την κοιμίσω και της λέω την κοκκινοσκουφίτσα...

Μαμά: Μια φορά και έναν καιρό...μπλα μπλα μπλα...και κάποια στιγμή μέσα στο δάσος συναντάει τον κακό τον λύκο...
Δάειρα: Μαμά! Δεν είναι κακός ο λύκος. Πονηλός είναι. Πονηλούλης.

Αφού αγαπήσαμε τον λύκο, κάνουμε σημαντικές προόδους...



#10
Τώρα τελευταία έχει την κακή συνήθεια να παίρνει το σκαμνάκι της και να σκαρφαλώνει πάνω για να πιάσει αντικείμενα που βρίσκονται ψηλά στην συρταριέρα της, με αποτέλεσμα να είμαι συνεχώς δίπλα της μη τυχόν και πέσει. Και αν της κρύψω το σκαμνάκι, θα πάρει το καρεκλάκι, θα πάρει ένα παιχνίδι...θα πάρει ο,τιδήποτε μπορεί να το καβαλήσει προκειμένου να πετύχει τον στόχο της. Προφανώς, δεν μπορώ να εξαφανίσω όλα τα αντικείμενα από το σπίτι. Μία μέρα λοιπόν, έκανα δουλειές σε διπλανό δωμάτιο και για να αισθάνομαι σιγουριά, την φώναξα να έρθει να με βοηθήσει (και καλά...) ώστε να την επιβλέπω.

Μαμά: Δάειρα, έλα να με βοηθήσεις σε παρακαλώ.
Δάειρα: Όσι τώλα! Τώλα θέλω να ζωγαφίσω. Σε 5 λεπτά θα έλθω. Μου το υπόσχεσαι;

Σου το υπόσχομαι!!!

Πηγή φωτογραφίας

13 σχόλια :

  1. αχ βρε μαμα, γκαμωτο, που δεν ξερεις οτι η φετουλα ειναι απο το τυλακι! και εσυ την κυνηγάς για τα φρούτα?αν βρεις καμια λυση πες και σε μένα! απιστευτα ειναι τα σκασμενα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτές τις αναρτήσεις τις περιμένω πώς και πώς Ασπασάκι!
    Είναι θεούλα η μικρή! Εκπληκτικές ατάκες :)
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Nοικοκυρουλα η Δαειρα..επλυνε και το τηλεκοντρολ!!χαχα Ειναι φοβερη ομως..η αγκαπουλα του μπαμπα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτο με το γκαμωτο το επαθα και εγω. Οσο για το τηλεκοντρολ επαθα εγω που το διαβασα. Ποσο μαλλον εσυ που το ειδες. Αρχισατε να ανεβαίνετε σε καρέκλες και να σκαρφαλώνεται ε;ΩΧ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υιοθετώ άμεσα την ατάκα "Γκαμώτο σήμελα".
    Αν μου ξαναζητήσει κανείς στη δουλειά report με προθεσμία "χθες", θα του την ξαμολύσω στα μούτρα!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Απολαυστική... Ο μπαμπάς σας πώς αντέδρασε με τη διαπίστωση της Δάειρας οτι ΕΙΝΑΙ μεγάλος; Χαχα! :)
    Θέλουμε κι άλλες ατάκες! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τα γλυκόλογα και η κυριολεξία της τρισχαριτωμένης εγγονούλας μου είναι ό,τι πιο όμορφο και πιο διασκεδαστικό για μένα .Επαναλαμβάνω πολλές φορές ″τους δεκαλόγους της″ που έχεις καταγράψει, Ασπασία μου, και κάθε φορά θαυμάζω την ευστροφία της και την ικανότητα της να δίνει πανέξυπνες απαντήσεις. Όλη της η συμπεριφορά είναι μια γλυκιά αρμονία, μα η γλώσσα του σώματός της είναι ακόμη πιο εκφραστική, αφού οι εύστοχες κινήσεις της, το νάζι της και η μελωδική της φωνή σε συναρπάσσουν.
    Σας εύχομαι να έχετε πάντα μια άρρηκτη σχέση σαν μάνα με κόρη. Είσαι το πρότυπό της. Αντιγράφει ό,τι λές και ό,τι κάνεις γι’ αυτό να είσαι ,Ασπασία μου, ιδιαίτερα προσεχτική.
    Σας αγαπώ πολύ
    Η μαμά σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Απίστευτη!! Ασπασία μου έχεις ακόμα να ακούσεις φοβερά λογάκια!! :)
    Με εντυπωσίασε που συμπάθησε τον "κακό λύκο" και τον δικαιολόγησε μάλιστα!!
    Φιλάκια πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μα το παιδί σωστά τα λέει! Είναι φανταστικό το Δαειράκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μα τι πλάκα!!! Και αυτό το μου το υπόσχεσαι το λέει και η Αλίκη μου και λιώνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δαειράκι μου γλυκό και αποστομωτικό, πάρε ένα φιλάκι Σμοαααατς! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αχ, αχ, αχ τι με περιμένει! Αυτα διαβαζω και με βλέπω να ξεκιναω νεο blog για την 9 ημερών κόρη μου <3
    Λατρεύω ατάκες Δαείρας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ μπορείτε να σχολιάσετε...