Όσοι με διαβάζετε καιρό, θα έχετε αντιληφθεί ότι το καλοκαίρι δε θέλω δε με θέλει το blogging. Αποσυντονίζομαι, το μυαλό μου ταξιδεύει και δεν μπορώ να βάλω κεφάλι κάτω και να γράψω. Ταξιδεύω σε νησιά, σε παραλίες, σε δροσερά ποταμάκια (ξέρω τι λέω), σε άσπρη άμμο, αντηλιακά με άρωμα καρύδα και aloe vera και ό,τι άλλη εξωτική μυρωδιά υπάρχει. Και στο γραφείο, μετά βίας συγκεντρώνομαι να δουλέψω. Είμαι παιδί του καλοκαιριού και ας γεννήθηκα χειμώνα. Ενίοτε τα θέλω τα χιονάκια μου και το τσουχτερό το κρύο, αλλά χωρίς θάλασσα δε ζω. Απλά δε ζω.
